To εγχώριο πρόβλημα απούλητων διαμερισμάτων σήμερα μου φάνηκε ακόμα μεγαλύτερο.
Κάθε Πέμπτη ΤΑ ΝΕΑ έχουν ένθετο το αρκετά καλό περιοδικό Ακίνητα.
Σήμερα είχαν και δεύτερο ένθετο, που δεν θυμάμαι τον τίτλο. Μιλάμε για μια πολυτελή έκδοση με τα περισσότερα προς πώληση ακίνητα να έχουν και τη δική τους φωτογραφία.
Συνεπώς, μπορεί οι μεσίτες να τρέχουν, αλλά μάλλον το πρόβλημα έχει μεγαλώσει περισσότερο.
Και δείχνει να κινείται στα χνάρια της φούσκας του χρηματιστηρίου πριν κοντά 10 χρόνια.
Άλλος πάλι μπορεί να πει ότι η αγορά κινείται καλύτερα και ότι εισάγεται επιπλέον πληροφόρηση, κυρίως προς τη πλευρά των αγοραστών.
Εγώ όμως λέω ότι το εμπόρευμα που θέλει extra διαφήμιση για να πουληθεί έχει πρόβλημα. Παλαιότερα που υπήρχε μεγαλύτερη κίνηση στην αγορά κατοικίας δεν χρειαζόταν τόση διαφήμιση.
Διαβάστε και το παρακάτω: (bold δικά μου)
Σε βαθιά κρίση η ελληνική αγορά κατοικίας
Ραγδαία επιδείνωση παρουσιάζει η αγορά κατοικίας τον τελευταίο καιρό και πλέον έχει δρομολογηθεί η πορεία μιας βαθιάς κρίσης χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα αποφυγής της.
Τα νεότερα στοιχεία που προδιαγράφουν αυτό το δυσοίωνο μέλλον είναι, αφενός μεν η μεγάλη αύξηση των διαταγών πληρωμής και των πλειστηριασμών ακινήτων και αφετέρου η εμφάνιση, με αυξανόμενους ρυθμούς, κατοικιών προς πώληση ηλικίας τριών έως επτά ετών (κατασκευής 2001-2005), κάτι που δείχνει ότι οι ιδιοκτήτες τους τρέχουν να τις πουλήσουν λόγω αδυναμίας πληρωμής των δόσεων των στεγαστικών τους δανείων. Βεβαίως στην τελευταία κατηγορία ανήκουν και κάποιοι ιδιοκτήτες κατοικιών, οι οποίοι, έχοντας εξασφαλίσει σημαντικές υπεραξίες κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, πωλούν πλέον τις κατοικίες τους, πιστεύοντας ότι θα μπορέσουν να ξανααγοράσουν σε φθηνότερες τιμές στο μέλλον. Οι ενώσεις καταναλωτών κάνουν πλέον δραματικές ανακοινώσεις, ενώ κυβέρνηση και αντιπολίτευση, σε μια σπάνια περίπτωση απόλυτης σύμπλευσης, συμφώνησαν να ληφθούν άμεσα μέτρα προστασίας των δανειοληπτών από πλειστηριασμούς ακινήτων, με αλλαγή της σχετικής νομοθεσίας.
Με τα παραπάνω δεδομένα συνάγεται το συμπέρασμα ότι η προσφορά κατοικιών στην αγορά όλο και θα αυξάνεται όσο περνάει ο καιρός, ενώ η ήδη εξαιρετικά υποτονική ζήτηση όλο και θα μειώνεται. Η επιμονή των κατασκευαστών στις πολύ υψηλές τιμές που έχουν διαμορφωθεί, έχει στρέψει τους λίγους υποψήφιους αγοραστές στην αναζήτηση κυρίως μεταχειρισμένης κατοικίας, σε πλήρη αντιστροφή της κρατούσης τάσης, αφού το έτος 2005 οι πωλήσεις κατοικιών ήταν 80% νεόδμητες και 20% μεταχειρισμένες, ενώ το έτος 2007 η αναλογία ήταν 30% νεόδμητες και 70% μεταχειρισμένες.
Τα παραπάνω οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι στο μέλλον θα εμφανίζονται όλο και περισσότερες κατοικίες ελαφρώς μεταχειρισμένες σε όλο και καλύτερες τιμές προσφοράς, ενώ οι υποψήφιοι αγοραστές, βλέποντας ότι η αγορά τείνει να καταρρεύσει, θα γίνονται ολοένα και σκληρότεροι στις διαπραγματεύσεις τους και μερικοί θα αναβάλουν τις αγορές τους, αφού θα πιστεύουν ότι ο χρόνος θα λειτουργεί υπέρ τους και όσο περνάει ο καιρός, τόσο η αγορά θα έχει περισσότερα ακίνητα σε όλο και ανταγωνιστικότερες τιμές.
Αυτός ο "φαύλος" κύκλος μπορεί να οδηγήσει τις τιμές σημαντικά χαμηλότερα, χαμηλότερα ακόμη και από τις τιμές που θα έπρεπε να βρίσκονται σύμφωνα με τα θεμελιώδη μεγέθη της οικονομίας, να δημιουργήσει δηλαδή υποαξίες. Τότε μόνο προβλέπεται σταθεροποίηση αρχικά και ανάκαμψη της αγοράς αργότερα, αλλά κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται να συμβεί πριν περάσουν τρία χρόνια από σήμερα, τουλάχιστον.
Πέμπτη 15 Μαΐου 2008
"Ισοφαρίζουν" τα επιτόκια στέγης-καταθέσεων
Επιτόκια στεγαστικών δανείων (1-5 χρόνια) έναντι επιτοκίων προθεσμιακής κατάθεσης (1 έτους), σημειώσατε 2.
Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος που αναφέρονται στο Δεκέμβριο 2007, το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου διάρκειας 1-5 χρόνια ήταν στο 4,21% και παράλληλα το μέσο επιτόκιο προθεσμιακής κατάθεσης μέχρι 1 έτος ήταν 4,52%. Έναν χρόνο πριν, τον Δεκέμβριο του 2006, τα αντίστοιχα επιτόκια βρίσκονταν στο 4,37% (στεγαστικά) και 3,47% (προθεσμίας).Δηλαδή με τους τόκους από τις προθεσμιακές καταθέσεις μπορούν να αποπληρώνουν οι δανειολήπτες τις δόσεις ενός στεγαστικού. Διότι αφενός η κρίση ρευστότητας στις διεθνείς αγορές και αφετέρου ο ανταγωνισμός στις χορηγήσεις, έφεραν σχεδόν στα ίδια επίπεδα τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων και των καταθέσεων υπό προειδοποίηση.Η εξέλιξη αυτή, είναι ιδιαίτερα θετική για τα νοικοκυριά, καθώς τους προσφέρει «μια ανάσα», αφού εδώ και ενάμιση χρόνο βλέπουν τις δόσεις των δανείων τους να αυξάνονται μήνα με το μήνα.Βέβαια δεν είναι κάθε μέρα «γιορτή» αφού όπως αναφέρουν τραπεζίτες στο Capital.gr, η εικόνα αυτή σε καταθέσεις και χορηγήσεις κατάσταση αυτή δεν θα διατηρηθεί επί μακρόν. Μάλιστα συμβουλεύουν τους καταναλωτές να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες και τις προσφορές, όσο διαρκούν.Διότι, όπως λένε, κάθε προσφορά που λήγει –κυρίως στα δάνεια- δεν θα ανανεώνεται, ενώ προετοιμάζουν το έδαφος και για νέες αυξήσεις στα επιτόκια χορηγήσεων. Τα οποία ήδη από την αρχή του χρόνου έχουν «τσιμπήσει» 0,5-0,75 της μονάδας.Από το περασμένο καλοκαίρι που η χρηματοοικονομική κρίση «κτύπησε» τις αγορές, η δυσκολία να αντλήσουν ρευστότητα οδήγησε τις τράπεζες στην αύξηση των επιτοκίων καταθέσεων.Και ξεκίνησε έντονος ανταγωνισμός, προς όφελος των αποταμιευτών, που ειδικά στις καταθέσεις προθεσμίας ανέβασε τα επιτόκια, ύστερα από πολλά χρόνια, ακόμα και στο 5,5%.Η προσφορά υψηλών επιτοκίων στις καταθέσεις απέδωσε καρπούς για τις τράπεζες (ήδη αποτυπώνεται και στα αποτελέσματα τριμήνου) και τα υπόλοιπα καταθέσεων προθεσμίας εμφανίζουν σημαντική άνοδο.Συγκεκριμένα τα υπόλοιπα των καταθέσεων προθεσμίας διαμορφώθηκαν στα 77,16 δισ. ευρώ τον περασμένο Δεκέμβριο, από 74,2 δισ. ευρώ που ήταν τον Νοέμβριο του 2007, ενώ τον Δεκέμβριο του 2006 ήταν 52,45δισ. Ευρώ.Παράλληλα, όμως οι ρυθμοί αύξησης των χορηγήσεων, και ειδικά των στεγαστικών δανείων, μειώνονται. Ειδικά από την αρχή του χρόνου, η αγορά «κάθισε» αφού οι υποψήφιοι δανειολήπτες κρατούν στάση αναμονής φοβούμενοι τις συνέπειες της κρίσης.Όμως, οι χορηγήσεις και ειδικά τα έσοδα από τόκους, αποτελούν το «α και ω» για την κερδοφορία των τραπεζών. Για το λόγο αυτό, ειδικά στα στεγαστικά δάνεια, οι τράπεζες ακολούθησαν επιθετική πολιτική, προσφέροντας –για περιορισμένο χρονικό διάστημα- δάνεια σταθερής περιόδου κυρίως 3ετίας με ιδιαίτερα ελκυστικά επιτόκια (περίπου στο 4%).
http://www.capital.gr/news.asp?Details=503838
Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος που αναφέρονται στο Δεκέμβριο 2007, το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου διάρκειας 1-5 χρόνια ήταν στο 4,21% και παράλληλα το μέσο επιτόκιο προθεσμιακής κατάθεσης μέχρι 1 έτος ήταν 4,52%. Έναν χρόνο πριν, τον Δεκέμβριο του 2006, τα αντίστοιχα επιτόκια βρίσκονταν στο 4,37% (στεγαστικά) και 3,47% (προθεσμίας).Δηλαδή με τους τόκους από τις προθεσμιακές καταθέσεις μπορούν να αποπληρώνουν οι δανειολήπτες τις δόσεις ενός στεγαστικού. Διότι αφενός η κρίση ρευστότητας στις διεθνείς αγορές και αφετέρου ο ανταγωνισμός στις χορηγήσεις, έφεραν σχεδόν στα ίδια επίπεδα τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων και των καταθέσεων υπό προειδοποίηση.Η εξέλιξη αυτή, είναι ιδιαίτερα θετική για τα νοικοκυριά, καθώς τους προσφέρει «μια ανάσα», αφού εδώ και ενάμιση χρόνο βλέπουν τις δόσεις των δανείων τους να αυξάνονται μήνα με το μήνα.Βέβαια δεν είναι κάθε μέρα «γιορτή» αφού όπως αναφέρουν τραπεζίτες στο Capital.gr, η εικόνα αυτή σε καταθέσεις και χορηγήσεις κατάσταση αυτή δεν θα διατηρηθεί επί μακρόν. Μάλιστα συμβουλεύουν τους καταναλωτές να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες και τις προσφορές, όσο διαρκούν.Διότι, όπως λένε, κάθε προσφορά που λήγει –κυρίως στα δάνεια- δεν θα ανανεώνεται, ενώ προετοιμάζουν το έδαφος και για νέες αυξήσεις στα επιτόκια χορηγήσεων. Τα οποία ήδη από την αρχή του χρόνου έχουν «τσιμπήσει» 0,5-0,75 της μονάδας.Από το περασμένο καλοκαίρι που η χρηματοοικονομική κρίση «κτύπησε» τις αγορές, η δυσκολία να αντλήσουν ρευστότητα οδήγησε τις τράπεζες στην αύξηση των επιτοκίων καταθέσεων.Και ξεκίνησε έντονος ανταγωνισμός, προς όφελος των αποταμιευτών, που ειδικά στις καταθέσεις προθεσμίας ανέβασε τα επιτόκια, ύστερα από πολλά χρόνια, ακόμα και στο 5,5%.Η προσφορά υψηλών επιτοκίων στις καταθέσεις απέδωσε καρπούς για τις τράπεζες (ήδη αποτυπώνεται και στα αποτελέσματα τριμήνου) και τα υπόλοιπα καταθέσεων προθεσμίας εμφανίζουν σημαντική άνοδο.Συγκεκριμένα τα υπόλοιπα των καταθέσεων προθεσμίας διαμορφώθηκαν στα 77,16 δισ. ευρώ τον περασμένο Δεκέμβριο, από 74,2 δισ. ευρώ που ήταν τον Νοέμβριο του 2007, ενώ τον Δεκέμβριο του 2006 ήταν 52,45δισ. Ευρώ.Παράλληλα, όμως οι ρυθμοί αύξησης των χορηγήσεων, και ειδικά των στεγαστικών δανείων, μειώνονται. Ειδικά από την αρχή του χρόνου, η αγορά «κάθισε» αφού οι υποψήφιοι δανειολήπτες κρατούν στάση αναμονής φοβούμενοι τις συνέπειες της κρίσης.Όμως, οι χορηγήσεις και ειδικά τα έσοδα από τόκους, αποτελούν το «α και ω» για την κερδοφορία των τραπεζών. Για το λόγο αυτό, ειδικά στα στεγαστικά δάνεια, οι τράπεζες ακολούθησαν επιθετική πολιτική, προσφέροντας –για περιορισμένο χρονικό διάστημα- δάνεια σταθερής περιόδου κυρίως 3ετίας με ιδιαίτερα ελκυστικά επιτόκια (περίπου στο 4%).
http://www.capital.gr/news.asp?Details=503838
Δευτέρα 12 Μαΐου 2008
Δέκα κινήσεις για 25% οικονομία στα καύσιμα
1. ΟΔΗΓΟΥΜΕ ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ. Αποφεύγουμε τα άσκοπα φρεναρίσματα ή τις περιττές αλλαγές ταχύτητας. Αλλάζουμε σχέση μετάδοσης στο κιβώτιο ταχυτήτων όσο γίνεται νωρίτερα: αν είναι δυνατόν γύρω στις 2.000 στροφές ανά λεπτό. Οδηγούμε με σταθερή ταχύτητα, χρησιμοποιώντας τη μεγαλύτερη δυνατή σχέση μετάδοσης (π.χ. 50 χιλιόμετρα την ώρα με πέμπτη ταχύτητα). Όταν βλέπουμε το φανάρι να αλλάζει από πράσινο σε πορτοκαλί, δεν επιταχύνουμε. Δεν οδηγούμε νευρικά. Δεν κάνουμε απότομες προσπεράσεις όταν μας εκνευρίζει ο μπροστινός. Η ήπια και σταθερή οδήγηση μάς εξοικονομεί τουλάχιστον 15% βενζίνη.
2. ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΤΑ ΣΕΡΒΙΣ. Ελάχιστοι, αναλογικά, είναι οι οδηγοί που κάνουν το τακτικό σέρβις του αυτοκινήτου τους στην ώρα του. Οι περισσότεροι το καθυστερούν. Και όμως, ένας κακορρυθμισμένος και μη συντηρημένος κινητήρας καίει περισσότερα καύσιμα και μολύνει το περιβάλλον με καυσαέρια.
3. ΑΔΕΙΟ ΠΟΡΤ-ΜΠΑΓΚΑΖ. Όσο μεγαλύτερο βάρος μεταφέρει ένα αυτοκίνητο τόσο περισσότερα καύσιμα καίει. Άρα αδειάζουμε το πορτ-μπαγκάζ από τα περιττά βάρη.
4. ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ. Ιδιαίτερα στους κλειστούς αυτοκινητόδρομους- στη λεωφόρο Κηφισού και την Αττική Οδό- τα ανοιχτά παράθυρα επηρεάζουν αρνητικά την αεροδυναμική του οχήματος και αυξάνουν την κατανάλωση. Το ίδιο αποτέλεσμα έχουν οι αεροτομές, οι σχάρες, οι μπαγκαζιέρες οροφής και οι πρόσθετες μεγάλες κεραίες.
5. «ΞΕΧΝΑΜΕ» ΤΟΝ ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟ. Η χρήση του αιρκοντίσιον σε αυτοκίνητο που κινείται αυξάνει υπερβολικά την κατανάλωση καυσίμων. Αντίθετα, η κατανάλωση για τη λειτουργία του ραδιοφώνου είναι μικρή.
6. «ΣΒΗΝΟΥΜΕ» ΣΤΟ ΜΠΟΤΙΛΙΑΡΙΣΜΑ. Όταν η αναμονή στο ίδιο σημείο, λόγω κίνησης, είναι μεγαλύτερη του ενός λεπτού, σβήνουμε τον κινητήρα. Όταν παίρνει μπρος το αυτοκίνητο καταναλώνει καύσιμα σε μικρότερη ποσότητα απ΄ ό,τι όταν είναι τελείως ακίνητο για διάστημα μεγαλύτερο του ενός λεπτού.
7. ΑΝΗΦΟΡΕΣ- ΚΑΤΗΦΟΡΕΣ. Στις ανηφόρες διαλέγουμε τη μεγαλύτερη δυνατή σχέση μετάδοσης και πατάμε σχεδόν όλο το γκάζι. Αντίθετα στις κατηφόρες εκμεταλλευόμαστε τη φόρα του οχήματος και το αφήνουμε να κυλά, πάντα με ταχύτητα στο σαζμάν και χωρίς να πατάμε γκάζι.
8. ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ. Ελέγχουμε κάθε εβδομάδα την πίεση των ελαστικών του αυτοκινήτου μας. Πίεση μικρότερη κατά 25% σημαίνει περίπου 2% περισσότερο καύσιμο.
9. ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΟΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΒΕΒΑΙΟ ΤΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ. Σε πυκνοκατοικημένες περιοχές- Γκύζη, Πατήσια, Κυψέλη, Παγκράτι, Νέος Κόσμος- αφήνουμε το Ι.Χ. σε κάποιο πάρκινγκ και δεν ψάχνουμε για μια θέση. Η αναζήτηση θέσης για 15 ή 20 λεπτά, κάνοντας γύρω γύρω, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιοχές, έχει ως αποτέλεσμα την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων καυσίμων.
10. ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ: AΦΗΝΟΥΜΕ ΤΟ Ι.Χ. ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ! Αν μας βολεύει μία από τις τρεις γραμμές του Μετρό, αφήνουμε το Ι.Χ. στο γκαράζ! Θα φτάσουμε πολύ γρηγορότερα στον προορισμό μας και πολύ οικονομικότερα.
http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20080512&nid=8471656&sn=&spid=876
2. ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΤΑ ΣΕΡΒΙΣ. Ελάχιστοι, αναλογικά, είναι οι οδηγοί που κάνουν το τακτικό σέρβις του αυτοκινήτου τους στην ώρα του. Οι περισσότεροι το καθυστερούν. Και όμως, ένας κακορρυθμισμένος και μη συντηρημένος κινητήρας καίει περισσότερα καύσιμα και μολύνει το περιβάλλον με καυσαέρια.
3. ΑΔΕΙΟ ΠΟΡΤ-ΜΠΑΓΚΑΖ. Όσο μεγαλύτερο βάρος μεταφέρει ένα αυτοκίνητο τόσο περισσότερα καύσιμα καίει. Άρα αδειάζουμε το πορτ-μπαγκάζ από τα περιττά βάρη.
4. ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ. Ιδιαίτερα στους κλειστούς αυτοκινητόδρομους- στη λεωφόρο Κηφισού και την Αττική Οδό- τα ανοιχτά παράθυρα επηρεάζουν αρνητικά την αεροδυναμική του οχήματος και αυξάνουν την κατανάλωση. Το ίδιο αποτέλεσμα έχουν οι αεροτομές, οι σχάρες, οι μπαγκαζιέρες οροφής και οι πρόσθετες μεγάλες κεραίες.
5. «ΞΕΧΝΑΜΕ» ΤΟΝ ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟ. Η χρήση του αιρκοντίσιον σε αυτοκίνητο που κινείται αυξάνει υπερβολικά την κατανάλωση καυσίμων. Αντίθετα, η κατανάλωση για τη λειτουργία του ραδιοφώνου είναι μικρή.
6. «ΣΒΗΝΟΥΜΕ» ΣΤΟ ΜΠΟΤΙΛΙΑΡΙΣΜΑ. Όταν η αναμονή στο ίδιο σημείο, λόγω κίνησης, είναι μεγαλύτερη του ενός λεπτού, σβήνουμε τον κινητήρα. Όταν παίρνει μπρος το αυτοκίνητο καταναλώνει καύσιμα σε μικρότερη ποσότητα απ΄ ό,τι όταν είναι τελείως ακίνητο για διάστημα μεγαλύτερο του ενός λεπτού.
7. ΑΝΗΦΟΡΕΣ- ΚΑΤΗΦΟΡΕΣ. Στις ανηφόρες διαλέγουμε τη μεγαλύτερη δυνατή σχέση μετάδοσης και πατάμε σχεδόν όλο το γκάζι. Αντίθετα στις κατηφόρες εκμεταλλευόμαστε τη φόρα του οχήματος και το αφήνουμε να κυλά, πάντα με ταχύτητα στο σαζμάν και χωρίς να πατάμε γκάζι.
8. ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ. Ελέγχουμε κάθε εβδομάδα την πίεση των ελαστικών του αυτοκινήτου μας. Πίεση μικρότερη κατά 25% σημαίνει περίπου 2% περισσότερο καύσιμο.
9. ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΟΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΒΕΒΑΙΟ ΤΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ. Σε πυκνοκατοικημένες περιοχές- Γκύζη, Πατήσια, Κυψέλη, Παγκράτι, Νέος Κόσμος- αφήνουμε το Ι.Χ. σε κάποιο πάρκινγκ και δεν ψάχνουμε για μια θέση. Η αναζήτηση θέσης για 15 ή 20 λεπτά, κάνοντας γύρω γύρω, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιοχές, έχει ως αποτέλεσμα την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων καυσίμων.
10. ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ: AΦΗΝΟΥΜΕ ΤΟ Ι.Χ. ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ! Αν μας βολεύει μία από τις τρεις γραμμές του Μετρό, αφήνουμε το Ι.Χ. στο γκαράζ! Θα φτάσουμε πολύ γρηγορότερα στον προορισμό μας και πολύ οικονομικότερα.
http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20080512&nid=8471656&sn=&spid=876
Παρασκευή 9 Μαΐου 2008
ΕΤΑΚ
Άρθρο για το Ενιαίο Τέλος Ακινήτων.
http://www.taxheaven.gr/imagenom/etak.pdf
και
http://www.taxheaven.gr/cat.php?cat1=3
http://www.taxheaven.gr/imagenom/etak.pdf
και
http://www.taxheaven.gr/cat.php?cat1=3
Τρίτη 6 Μαΐου 2008
Σύγχυση στους φορολογούμενους για τις αποδείξεις στις φορολογικές δηλώσεις
Σύγχυση επικρατεί στους φορολογούμενους σχετικά με τις αποδείξεις που προστέθηκαν στη λίστα που εκπίπτουν δαπανών, όπως φάνηκε ήδη κατά την πρώτη ημέρα υποβολής των δηλώσεων από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους με ΑΦΜ που λήγει σε 1.
Σύμφωμα με σχετικό δημοσίευμα στην εφημερίδα Τα Νέα, οι φορολογούμενοι υποβάλλουν αποδείξεις που απορρίπτονται από την Εφορία λόγω «ψιλών γραμμάτων» στη φορολογική νομοθεσία, ενώ σε πολλές εφορίες παρατηρούνται καθυστερήσεις καθώς οι υπάλληλοι που είναι επιφορτισμένοι με την παραλαβή των φορολογικών δηλώσεων προχωρούν σε δειγματοληπτικό έλεγχο των αποδείξεων η οποία απαιτεί χρόνο.
Το πρόβλημα δημιουργείται κυρίως λόγω δύο παραμέτρων στη φορολογική νομοθεσία που αφορούνστον χρόνο έκδοσης των αποδείξεων για τα νέα είδη δαπανών που αναγνωρίζονται αλλά και στις παραλλαγές διαφόρων δαπανών με αποδείξεις (αν η απόδειξη είναι από ταβέρνα αναγνωρίζεται, ενώ αν είναι από φαστ φουντ δεν αναγνωρίζεται).
Ειδικότερα:
* Οι αποδείξεις που αναγνωρίζονται είναι αυτές που έχουν εκδοθεί μετά την 1η Αυγούστου 2007.
* Παρατηρούνται προβλήματα λόγω της δαιδαλώδους νομοθεσίας αναφορικά με τις αποδείξεις που αναγνωρίζονται.
Σε ό,τι αφορά την εστίαση, αναγνωρίζονται οι δαπάνες με αποδείξεις εφόσον η παροχή της συγκεκριμένης υπηρεσίας συνοδεύεται από σερβίρισμα. Έτσι, ενώ αναγνωρίζεται από την Εφορία η δαπάνη για φαγητό σε ένα εστιατόριο με σερβίρισμα, αν ο φορολογούμενος πήρε το φαγητό σε πακέτο δεν μπορεί να υποβάλει τη συγκεκριμένη δαπάνη.
Επίσης, δεν αναγνωρίζονται οι αποδείξεις από φαστ φουντ, από εστιατόρια πλοίων και ξενοδοχείων και από κυλικεία.
Αλαλούμ έχει δημιουργηθεί και με τις αποδείξεις για επισκευές σε κατοικίες. Ενώ αναγνωρίζεται η δαπάνη για την παροχή εργασίας από τον τεχνίτη, υδραυλικό ή ηλεκτρολόγο, δεν αναγνωρίζεται η απόδειξη που αφορά ανταλλακτικά που τοποθετήθηκαν.
Γρίφος είναι για τους φορολογούμενους και το γεγονός ότι η Εφορία αναγνωρίζει τις δαπάνες επισκευής για την επαναφορά μιας κατοικίας στην αρχική της κατάσταση, ενώ δεν αναγνωρίζονται οι δαπάνες για ανακαίνιση κατοικίας που στοχεύει στην αύξηση της αξίας της.
Το ερώτημα με το οποίο έρχονται αντιμέτωποι οι φορολογούμενοι είναι πότε μια δαπάνη για μια κατοικία είναι ανακαίνιση και πότε είναι επισκευή.
Newsroom ΔΟΛ
Λογική η σύγχυση...
Άλλα έλεγαν τον Αύγουστο, άλλα πριν ένα μήνα...
Σύμφωμα με σχετικό δημοσίευμα στην εφημερίδα Τα Νέα, οι φορολογούμενοι υποβάλλουν αποδείξεις που απορρίπτονται από την Εφορία λόγω «ψιλών γραμμάτων» στη φορολογική νομοθεσία, ενώ σε πολλές εφορίες παρατηρούνται καθυστερήσεις καθώς οι υπάλληλοι που είναι επιφορτισμένοι με την παραλαβή των φορολογικών δηλώσεων προχωρούν σε δειγματοληπτικό έλεγχο των αποδείξεων η οποία απαιτεί χρόνο.
Το πρόβλημα δημιουργείται κυρίως λόγω δύο παραμέτρων στη φορολογική νομοθεσία που αφορούνστον χρόνο έκδοσης των αποδείξεων για τα νέα είδη δαπανών που αναγνωρίζονται αλλά και στις παραλλαγές διαφόρων δαπανών με αποδείξεις (αν η απόδειξη είναι από ταβέρνα αναγνωρίζεται, ενώ αν είναι από φαστ φουντ δεν αναγνωρίζεται).
Ειδικότερα:
* Οι αποδείξεις που αναγνωρίζονται είναι αυτές που έχουν εκδοθεί μετά την 1η Αυγούστου 2007.
* Παρατηρούνται προβλήματα λόγω της δαιδαλώδους νομοθεσίας αναφορικά με τις αποδείξεις που αναγνωρίζονται.
Σε ό,τι αφορά την εστίαση, αναγνωρίζονται οι δαπάνες με αποδείξεις εφόσον η παροχή της συγκεκριμένης υπηρεσίας συνοδεύεται από σερβίρισμα. Έτσι, ενώ αναγνωρίζεται από την Εφορία η δαπάνη για φαγητό σε ένα εστιατόριο με σερβίρισμα, αν ο φορολογούμενος πήρε το φαγητό σε πακέτο δεν μπορεί να υποβάλει τη συγκεκριμένη δαπάνη.
Επίσης, δεν αναγνωρίζονται οι αποδείξεις από φαστ φουντ, από εστιατόρια πλοίων και ξενοδοχείων και από κυλικεία.
Αλαλούμ έχει δημιουργηθεί και με τις αποδείξεις για επισκευές σε κατοικίες. Ενώ αναγνωρίζεται η δαπάνη για την παροχή εργασίας από τον τεχνίτη, υδραυλικό ή ηλεκτρολόγο, δεν αναγνωρίζεται η απόδειξη που αφορά ανταλλακτικά που τοποθετήθηκαν.
Γρίφος είναι για τους φορολογούμενους και το γεγονός ότι η Εφορία αναγνωρίζει τις δαπάνες επισκευής για την επαναφορά μιας κατοικίας στην αρχική της κατάσταση, ενώ δεν αναγνωρίζονται οι δαπάνες για ανακαίνιση κατοικίας που στοχεύει στην αύξηση της αξίας της.
Το ερώτημα με το οποίο έρχονται αντιμέτωποι οι φορολογούμενοι είναι πότε μια δαπάνη για μια κατοικία είναι ανακαίνιση και πότε είναι επισκευή.
Newsroom ΔΟΛ
Λογική η σύγχυση...
Άλλα έλεγαν τον Αύγουστο, άλλα πριν ένα μήνα...
Κυριακή 4 Μαΐου 2008
Η πρόωρη αποπληρωμή κριτήριο για στεγαστικό
Οι τράπεζες προκειμένου να χορηγήσουν δάνεια με πολύ χαμηλά, ουσιαστικώς επιδοτούμενα, επιτόκια απαγορεύουν στους πελάτες τους να αποπληρώσουν πρόωρα το κεφάλαιο που έχουν δανειστεί
Ιδιαίτερα κρίσιμη παράμετρο για τον υπολογισμό του συνολικού κόστους αποπληρωμής ενός στεγαστικού δανείου, η οποία δεν λαμβάνεται τις περισσότερες φορές σοβαρά υπόψη από τους υποψήφιους δανειολήπτες, αποτελεί το ζήτημα της δυνατότητας πρόωρης εξόφλησης. Το συγκεκριμένο θέμα γίνεται περισσότερο επίκαιρο σήμερα, καθώς οι τράπεζες προκειμένου να χορηγήσουν δάνεια με πολύ χαμηλά, ουσιαστικά επιδοτούμενα, επιτόκια απαγορεύουν στους πελάτες τους να αποπληρώσουν πρόωρα το κεφάλαιο που έχουν δανειστεί. Αυτό είναι λογικό καθώς, αν δεν υπήρχε αυτή η ασφαλιστική δικλίδα, οι τράπεζες θα έχαναν από τέτοιες δανειοδοτήσεις διότι θα υπήρχε ο κίνδυνος ο πελάτης τους να εκμεταλλευόταν την αρχική περίοδο του χαμηλού σταθερού επιτοκίου και στη συνέχεια να μετέφερε το δάνειό του σε άλλη τράπεζα.
Οπως επισημαίνουν τραπεζικοί κύκλοι, ο παράγοντας «κόστος πρόωρης ολικής ή μερικής προεξόφλησης» είναι πολύ σημαντικός. Αυτό συμβαίνει διότι η πρόωρη εξόφληση ενός στεγαστικού προγράμματος που έχει «ωριμάσει», βρίσκεται δηλαδή λίγα χρόνια πριν από τη λήξη του, είναι ασύμφορη λόγω του τρόπου λειτουργίας των τοκοχρεολυτικών δανείων. Αντίθετα, συμφέρει όταν πραγματοποιείται τον πρώτο καιρό. Συγκεκριμένα, το μεγαλύτερο μέρος των τόκων που αντιστοιχούν στην αρχικώς συμφωνηθείσα διάρκεια του δανείου καταβάλλεται κατά τα πρώτα χρόνια ζωής του δανείου, καθώς σε αυτή την περίοδο η αναλογία τόκων και αποπληρωμής κεφαλαίου στη μηνιαία δόση είναι σαφώς υπέρ των πρώτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι για ένα δάνειο διάρκειας 15 ετών οι τόκοι αποτελούν το 53% της πρώτης τοκοχρεολυτικής δόσης που αποπληρώνεται, ενώ όσο πιο μεγάλη είναι η διάρκεια τόσο μεγαλύτερο είναι αυτό το ποσοστό.
Αποτρεπτικός παράγοντας για την πρόωρη αποπληρωμή του δανείου θεωρείται η ποινή που επιβάλλουν οι περισσότερες τράπεζες όταν η προεξόφληση γίνεται σε περιόδους σταθερού επιτοκίου ή όταν ισχύουν οι περιορισμοί που προαναφέρθηκαν στα δάνεια χαμηλής εκκίνησης, οι οποίοι ισχύουν ακόμη και όταν το επιτόκιο έχει μετατραπεί σε κυμαινόμενο. Το συγκεκριμένο πέναλτι είναι συνήθως τόκοι τριών ή έξι μηνών, ανάλογα με τη χρονική περίοδο στην οποία γίνεται η πρόωρη αποπληρωμή. Ετσι, ενώ ο δανειολήπτης έχει ήδη καταβάλει μεγάλο μέρος των τόκων του δανείου του, καθώς αυτοί έχουν υπολογιστεί με βάση την αρχική διάρκεια εξόφλησης, καλείται να πληρώσει επιπλέον χρήματα για τόκους λόγω της ποινής που επιβάλλουν οι τράπεζες.
Σε ερώτηση που υποβάλαμε σε τραπεζικό στέλεχος με μεγάλη πείρα στη στεγαστική πίστη για το πώς τα πιστωτικά ιδρύματα αναλαμβάνουν σήμερα τον κίνδυνο να χορηγούν δάνεια διάρκειας ακόμη και 40 ετών, η απάντηση που πήραμε ήταν ξεκάθαρη.
* Πρώτον, σχεδόν σε όλα τα δάνεια οι πωλητές πλέον συστήνουν και εν τέλει υποχρεώνουν τον πελάτη να κάνει ασφάλιση ζωής, ώστε να καλυφθεί η τράπεζα σε περίπτωση που ο ίδιος, λόγω ανικανότητας για εργασία ή θανάτου, δεν μπορεί να την εξοφλήσει.
* Δεύτερον, η τράπεζα στη μισή διάρκεια εξόφλησης έχει ήδη εισπράξει τουλάχιστον το 70% του συνόλου των τόκων του δανείου.
Παράδειγμα: Για να γίνεται αντιληπτή η επιβάρυνση από τους τόκους ενός δανείου παρατίθεται ένα παράδειγμα. Στην προκειμένη περίπτωση εξετάζεται ένα στεγαστικό δάνειο 100.000 ευρώ με επιτόκιο 5% διαφορετικής διάρκειας. Τα αποτελέσματα είναι τα εξής:
* Για δάνειο διάρκειας 15 ετών, κατά τα τρία πρώτα χρόνια εξόφλησης ο δανειολήπτης έχει καταβάλει τόκους 13.970 ευρώ. Το παραπάνω ποσό αντιστοιχεί στο 33% του συνόλου των τόκων της 15ετίας, ενώ βρισκόμαστε μόλις στο πρώτο πέμπτο της συνολικής διάρκειας εξόφλησης.
Στο ίδιο διάστημα έχουν εξοφληθεί μόνο 14.000 ευρώ ή το 14% των 100.000 ευρώ. Αντίστοιχα, στα επτά χρόνια, στη μέση δηλαδή του δανείου, ο ίδιος δανειολήπτης θα έχει πληρώσει το 68% των συνολικών τόκων της 15ετίας, αλλά θα έχει αποπληρώσει μόνο το 37,5% του αρχικού κεφαλαίου που δανείστηκε. Τέλος, ύστερα από 10 χρόνια θα έχει πληρώσει το 87% των τόκων και θα έχει εξοφλήσει το 58% των 100.000 ευρώ.
* Για δάνειο διάρκειας 20 ετών, μετά πέντε έτη εξόφλησης ο δανειολήπτης θα έχει καταβάλει στην τράπεζα σχεδόν το 40% των συνολικών τόκων, μετά 10 έτη το 71% και μετά 15 έτη το 92%.
* Τέλος, για δάνειο διάρκειας 30 ετών, κατά τα πρώτα 10 έτη θα έχει καταβληθεί το 49% των τόκων, στα 15 έτη το 70% και στα 20 έτη το 85%.
Είναι προφανές ότι όσο πιο πολλά χρόνια περάσουν από την αρχή της δανειακής σύμβασης τόσο λιγότερο ελκυστική γίνεται η πρόωρη ολική εξόφληση του δανείου, καθώς στα τελευταία χρόνια αποπληρωμής με το μεγαλύτερο μέρος της τοκοχρεολυτικής δόσης εξοφλείται το κεφάλαιο που είχε αρχικώς χορηγηθεί. Τραπεζικοί σύμβουλοι επισημαίνουν ότι τα στεγαστικά δάνεια καλώς ή κακώς λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο, προσθέτοντας ότι κάποιος που θέλει να λάβει στεγαστικό θα πρέπει να επιλέξει όσο το δυνατόν μικρότερη διάρκεια, με βάση πάντα τις οικονομικές δυνατότητές του. Με αυτόν τον τρόπο πληρώνει λιγότερους τόκους συνολικά, τόσο στην περίπτωση που αποπληρώσει το δάνειο σύμφωνα με την αρχική σύμβαση όσο και στην περίπτωση που αποφασίσει να προβεί σε πρόωρη εξόφλησή του. Εξάλλου η μερική πρόωρη αποπληρωμή του δανείου συμβάλλει τόσο στη μείωση του ύψους της δόσης όσο και στον περιορισμό των τόκων που καταβάλλονται στη συνέχεια και συστήνεται ανεπιφύλακτα, ειδικά στην περίπτωση που η τράπεζα δεν επιβάλλει πέναλτι.
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15349&m=D23&aa=1
Ιδιαίτερα κρίσιμη παράμετρο για τον υπολογισμό του συνολικού κόστους αποπληρωμής ενός στεγαστικού δανείου, η οποία δεν λαμβάνεται τις περισσότερες φορές σοβαρά υπόψη από τους υποψήφιους δανειολήπτες, αποτελεί το ζήτημα της δυνατότητας πρόωρης εξόφλησης. Το συγκεκριμένο θέμα γίνεται περισσότερο επίκαιρο σήμερα, καθώς οι τράπεζες προκειμένου να χορηγήσουν δάνεια με πολύ χαμηλά, ουσιαστικά επιδοτούμενα, επιτόκια απαγορεύουν στους πελάτες τους να αποπληρώσουν πρόωρα το κεφάλαιο που έχουν δανειστεί. Αυτό είναι λογικό καθώς, αν δεν υπήρχε αυτή η ασφαλιστική δικλίδα, οι τράπεζες θα έχαναν από τέτοιες δανειοδοτήσεις διότι θα υπήρχε ο κίνδυνος ο πελάτης τους να εκμεταλλευόταν την αρχική περίοδο του χαμηλού σταθερού επιτοκίου και στη συνέχεια να μετέφερε το δάνειό του σε άλλη τράπεζα.
Οπως επισημαίνουν τραπεζικοί κύκλοι, ο παράγοντας «κόστος πρόωρης ολικής ή μερικής προεξόφλησης» είναι πολύ σημαντικός. Αυτό συμβαίνει διότι η πρόωρη εξόφληση ενός στεγαστικού προγράμματος που έχει «ωριμάσει», βρίσκεται δηλαδή λίγα χρόνια πριν από τη λήξη του, είναι ασύμφορη λόγω του τρόπου λειτουργίας των τοκοχρεολυτικών δανείων. Αντίθετα, συμφέρει όταν πραγματοποιείται τον πρώτο καιρό. Συγκεκριμένα, το μεγαλύτερο μέρος των τόκων που αντιστοιχούν στην αρχικώς συμφωνηθείσα διάρκεια του δανείου καταβάλλεται κατά τα πρώτα χρόνια ζωής του δανείου, καθώς σε αυτή την περίοδο η αναλογία τόκων και αποπληρωμής κεφαλαίου στη μηνιαία δόση είναι σαφώς υπέρ των πρώτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι για ένα δάνειο διάρκειας 15 ετών οι τόκοι αποτελούν το 53% της πρώτης τοκοχρεολυτικής δόσης που αποπληρώνεται, ενώ όσο πιο μεγάλη είναι η διάρκεια τόσο μεγαλύτερο είναι αυτό το ποσοστό.
Αποτρεπτικός παράγοντας για την πρόωρη αποπληρωμή του δανείου θεωρείται η ποινή που επιβάλλουν οι περισσότερες τράπεζες όταν η προεξόφληση γίνεται σε περιόδους σταθερού επιτοκίου ή όταν ισχύουν οι περιορισμοί που προαναφέρθηκαν στα δάνεια χαμηλής εκκίνησης, οι οποίοι ισχύουν ακόμη και όταν το επιτόκιο έχει μετατραπεί σε κυμαινόμενο. Το συγκεκριμένο πέναλτι είναι συνήθως τόκοι τριών ή έξι μηνών, ανάλογα με τη χρονική περίοδο στην οποία γίνεται η πρόωρη αποπληρωμή. Ετσι, ενώ ο δανειολήπτης έχει ήδη καταβάλει μεγάλο μέρος των τόκων του δανείου του, καθώς αυτοί έχουν υπολογιστεί με βάση την αρχική διάρκεια εξόφλησης, καλείται να πληρώσει επιπλέον χρήματα για τόκους λόγω της ποινής που επιβάλλουν οι τράπεζες.
Σε ερώτηση που υποβάλαμε σε τραπεζικό στέλεχος με μεγάλη πείρα στη στεγαστική πίστη για το πώς τα πιστωτικά ιδρύματα αναλαμβάνουν σήμερα τον κίνδυνο να χορηγούν δάνεια διάρκειας ακόμη και 40 ετών, η απάντηση που πήραμε ήταν ξεκάθαρη.
* Πρώτον, σχεδόν σε όλα τα δάνεια οι πωλητές πλέον συστήνουν και εν τέλει υποχρεώνουν τον πελάτη να κάνει ασφάλιση ζωής, ώστε να καλυφθεί η τράπεζα σε περίπτωση που ο ίδιος, λόγω ανικανότητας για εργασία ή θανάτου, δεν μπορεί να την εξοφλήσει.
* Δεύτερον, η τράπεζα στη μισή διάρκεια εξόφλησης έχει ήδη εισπράξει τουλάχιστον το 70% του συνόλου των τόκων του δανείου.
Παράδειγμα: Για να γίνεται αντιληπτή η επιβάρυνση από τους τόκους ενός δανείου παρατίθεται ένα παράδειγμα. Στην προκειμένη περίπτωση εξετάζεται ένα στεγαστικό δάνειο 100.000 ευρώ με επιτόκιο 5% διαφορετικής διάρκειας. Τα αποτελέσματα είναι τα εξής:
* Για δάνειο διάρκειας 15 ετών, κατά τα τρία πρώτα χρόνια εξόφλησης ο δανειολήπτης έχει καταβάλει τόκους 13.970 ευρώ. Το παραπάνω ποσό αντιστοιχεί στο 33% του συνόλου των τόκων της 15ετίας, ενώ βρισκόμαστε μόλις στο πρώτο πέμπτο της συνολικής διάρκειας εξόφλησης.
Στο ίδιο διάστημα έχουν εξοφληθεί μόνο 14.000 ευρώ ή το 14% των 100.000 ευρώ. Αντίστοιχα, στα επτά χρόνια, στη μέση δηλαδή του δανείου, ο ίδιος δανειολήπτης θα έχει πληρώσει το 68% των συνολικών τόκων της 15ετίας, αλλά θα έχει αποπληρώσει μόνο το 37,5% του αρχικού κεφαλαίου που δανείστηκε. Τέλος, ύστερα από 10 χρόνια θα έχει πληρώσει το 87% των τόκων και θα έχει εξοφλήσει το 58% των 100.000 ευρώ.
* Για δάνειο διάρκειας 20 ετών, μετά πέντε έτη εξόφλησης ο δανειολήπτης θα έχει καταβάλει στην τράπεζα σχεδόν το 40% των συνολικών τόκων, μετά 10 έτη το 71% και μετά 15 έτη το 92%.
* Τέλος, για δάνειο διάρκειας 30 ετών, κατά τα πρώτα 10 έτη θα έχει καταβληθεί το 49% των τόκων, στα 15 έτη το 70% και στα 20 έτη το 85%.
Είναι προφανές ότι όσο πιο πολλά χρόνια περάσουν από την αρχή της δανειακής σύμβασης τόσο λιγότερο ελκυστική γίνεται η πρόωρη ολική εξόφληση του δανείου, καθώς στα τελευταία χρόνια αποπληρωμής με το μεγαλύτερο μέρος της τοκοχρεολυτικής δόσης εξοφλείται το κεφάλαιο που είχε αρχικώς χορηγηθεί. Τραπεζικοί σύμβουλοι επισημαίνουν ότι τα στεγαστικά δάνεια καλώς ή κακώς λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο, προσθέτοντας ότι κάποιος που θέλει να λάβει στεγαστικό θα πρέπει να επιλέξει όσο το δυνατόν μικρότερη διάρκεια, με βάση πάντα τις οικονομικές δυνατότητές του. Με αυτόν τον τρόπο πληρώνει λιγότερους τόκους συνολικά, τόσο στην περίπτωση που αποπληρώσει το δάνειο σύμφωνα με την αρχική σύμβαση όσο και στην περίπτωση που αποφασίσει να προβεί σε πρόωρη εξόφλησή του. Εξάλλου η μερική πρόωρη αποπληρωμή του δανείου συμβάλλει τόσο στη μείωση του ύψους της δόσης όσο και στον περιορισμό των τόκων που καταβάλλονται στη συνέχεια και συστήνεται ανεπιφύλακτα, ειδικά στην περίπτωση που η τράπεζα δεν επιβάλλει πέναλτι.
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15349&m=D23&aa=1
Μέσω... ΗΠΑ εισπράττονται στην Αθήνα ληξιπρόθεσμα αλλά και επισφαλή δάνεια
Τραπεζες, που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας, πωλούν σε αμερικανικές εισπρακτικές εταιρείες υποχρεώσεις πελατών τους
Του Γιαννη Σιωτου
Εκείνο το απόγευμα του Φεβρουαρίου ο Π.Κ. δεν περίμενε ότι θα άλλαζε η ζωή του εκ βάθρων. Βρισκόταν στη δουλειά του όταν χτύπησε η προσωπική τηλεφωνική συσκευή του. Τον αριθμό τον ήξεραν μόνο τρεις άνθρωποι. Οι δύο υπέργηροι γονείς και η πρώην γυναίκα του. Ηταν ο ογδονταπεντάχρονος πατέρας του.
«Πριν από πέντε λεπτά μου τηλεφώνησε μία κυρία από την τράπεζα και ζητούσε το τηλέφωνό σου. Είπε ότι ήταν για ένα δάνειο 200.000 ευρώ. Μου άφησε έναν αριθμό τηλεφώνου και ζήτησε να επικοινωνήσεις μαζί της άμεσα γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα έχει προβλήματα…» του είπε και έκλεισε, χωρίς δεύτερη κουβέντα, το τηλέφωνο.
Από εκείνη τη στιγμή είχε πλέον μπει στον μαγικό κόσμο των εισπρακτικών εταιρειών. Σ' ένα κόσμο που δεν είχε ωράρια, όρια και κυρίως προσωπική ζωή.
Πρόκειται για ένα καινούργιο «φρούτο» που έχει μπει στη ζωή των Ελλήνων την τελευταία δεκαετία και κάθε μέρα που περνά όλο και περισσότεροι πολίτες θα βρεθούν να κινούνται -αναγκαστικά- μέσα σε αυτό ή στις παρυφές του.
Αν και δεν είναι λίγοι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι πρόκειται για μία υπόθεση που κινείται στα περιθώρια της οικονομικής και της κοινωνικής ζωής του τόπου, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
Η επιχειρηματική δραστηριότητα που βασίζεται στην αδυναμία του δανειολήπτη -ηθελημένη ή αθέλητη- να είναι συνεπής στις οικονομικές υποχρεώσεις που έχει αναλάβει απέναντι στις τράπεζες αλλά και σε άλλες επιχειρήσεις που παρέχουν προϊόντα και υπηρεσίες είναι μία «πίτα» δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα ίδια τα επίσημα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος δίνουν μία περιορισμένη εικόνα του προβλήματος. Τα δάνεια των καταναλωτών που είναι σε καθυστέρηση, δηλαδή εκείνα στα οποία έχουν να πληρωθούν δόσεις για πάνω από 90 ημέρες στο τέλος του 2007, προσέγγιζαν τα 4 δισ. ευρώ. Αν σε αυτά προστεθούν και τα στεγαστικά δάνεια σε καθυστέρηση, τότε το νούμερο πλησιάζει τα 7 δισ. ευρώ. Και στο νούμερο αυτό θα πρέπει να προστεθούν και δάνεια τα οποία δεν έχουν περάσει τις 90 μέρες καθυστέρηση, δάνεια που έχουν διαγραφεί, ακόμα και δάνεια που έχουν διακανονισθεί. Στις υπηρεσίες των εταιρειών αυτών έχουν προσφύγει όμως και άλλες επιχειρήσεις, όπως για παράδειγμα τηλεπικοινωνιών, πώλησης αυτοκινήτων ακόμα και εκπαιδευτηρίων. Οσον όμως αφορά τον τραπεζικό τομέα πρόκειται με απλά λόγια για μία αγορά τεράστιου οικονομικού ενδιαφέροντος, τα σύνορα της οποίας δεν περιορίζονται στα στενά εθνικά όρια της χώρας, αλλά οι αγοραπωλησίες των «κακών» δανείων είναι πλέον μία παγκοσμιοποιημένη «μπίζνα» στην οποία εμπλέκονται από τράπεζες κολοσσοί μέχρι μικρές πιστωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες χτυπάνε τις πόρτες τραπεζών ανά τον κόσμο για να αγοράσουν ακόμα και δάνεια που έχουν διαγραφεί. Οι επικεφαλής διευθυντές στα τμήματα-τομείς διαχείρισης καθυστερήσεων γνωρίζουν από πρώτο χέρι για την έκταση του παγκόσμιου εμπορίου προβληματικών δανείων.
«Είναι μία δραστηριότητα ευρέως διαδεδομένη στο παγκόσμιο πιστωτικό σύστημα. Πιστωτικοί οργανισμοί γνωστοί αλλά και άγνωστοι ζητούν να αγοράσουν καμένα δάνεια επιχειρήσεων και ιδιωτών. Τα αιτήματα είναι πολλά, αλλά εμείς δεν σκεπτόμαστε να προχωρήσουμε σε τέτοιες κινήσεις» τόνισε χαρακτηριστικά επικεφαλής του τομέα καθυστερήσεων μεγάλης εμπορικής τράπεζας, ο οποίος προτίμησε να μην απαντήσει όταν του τέθηκε το εύλογο ερώτημα «πώς είναι δυνατόν εσείς που είστε στην Ελλάδα να αδυνατείτε να ανακαλύψετε περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη και να το βρει κάποιος συνάδελφός σας από τις ΗΠΑ;»
Η απάντηση στο ερώτημα μπορεί να δόθηκε από τον συγκεκριμένο τραπεζίτη αλλά ουσιαστικά προκύπτει από τις έγγραφες καταγγελίες που έχουν περιέλθει στα χέρια των αρμοδίων αρχών, από τις οποίες ξετυλίγεται το κουβάρι του εμπορίου της απελπισίας εκατοντάδων χιλιάδων ελληνικών νοικοκυριών.
Για παράδειγμα, από έγγραφη ειδοποίηση που εστάλη πριν από ένα περίπου χρόνο σε κάτοχο πιστωτικής κάρτας, που βρισκόταν σε αδυναμία αποπληρωμής της οφειλής του, προκύπτει ότι η τράπεζά του, που δραστηριοποιείται στην ελληνική αγορά, μεταβίβασε τη ληξιπρόθεσμη οφειλή από την πιστωτική κάρτα, ύψους 4.000 ευρώ περίπου, σε εταιρεία που είναι νομικό πρόσωπο με έδρα τις ΗΠΑ και η οποία εκπροσωπείται στην Ελλάδα από μία τρίτη εταιρεία που έχει έδρα στη χώρα μας. Μαζί με την οφειλή, όμως, η τράπεζα έδωσε στην εταιρεία των ΗΠΑ και μέσω αυτής στον αντιπρόσωπό της στην Ελλάδα, προσωπικά δεδομένα και πληροφορίες του καρτούχου. Και το «κερασάκι στην τούρτα» ήταν ότι ξαφνικά οι εταιρείες που αγόρασαν και διαχειρίζονται το χρέος «μεταμορφώνονται» σε «υπεύθυνους επεξεργασίας» που ενδέχεται να ανακοινώσουν νόμιμα τα προσωπικά δεδομένα των πελατών σε δημόσιες ή δικαστικές αρχές, δημόσιους λειτουργούς ή τρίτους για την είσπραξη των οφειλόμενων ποσών και για άλλους συναφείς σκοπούς».
Είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζει κανείς τι απέγινε η οφειλή, δηλαδή αν πλήρωσε ή όχι, αλλά αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι όταν ο οφειλέτης υπέγραφε για την κάρτα δεν πίστευε ότι πληροφορίες που περιέχονταν στα έντυπα που συμπλήρωσε και στα δικαιολογητικά που κατέθεσε προκειμένου να εκδοθεί θα έφθαναν μέχρι τις ΗΠΑ!!!
Νηπιαγωγοί και μαθηματικοί σε ρόλο... «εισπρακτόρων»
Οι πρακτικές που ακολουθούνται για την είσπραξη των οφειλών ποικίλλουν. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, μεταξύ των μεθόδων που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνεται:
- Η άσκηση διαρκούς ψυχολογικής πίεσης όχι μόνο κατά του οφειλέτη προσωπικά, αλλά και η διεύρυνση της πίεσης και στους οικείους του. Συνήθης είναι η τακτική όχλησης του οφειλέτη στο επαγγελματικό ή στον κοινωνικό χώρο.
- Η εκτόξευση απειλών με την επίκληση του ΤΕΙΡΕΣΙΑ.
- Η ψευδής παρουσίαση των υπαλλήλων των εταιρειών -κυρίως σε τηλεφωνικές οχλήσεις- ως υπάλληλοι δικηγορικών γραφείων.
Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι προκειμένου οι εταιρείες να αναλάβουν την είσπραξη από τους οφειλέτες υπογράφουν συμβάσεις έργου με τους προμηθευτές και η αμοιβή τους καθορίζεται συνήθως ως ποσοστό του ποσού που εισπράττουν. Πληροφορίες που ακούγονται στην αγορά φέρουν ότι το ύψος του ποσοστού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως, για παράδειγμα, από το πόσο παλαιά είναι η απαίτηση. Για παράδειγμα ακούγεται ότι για απαιτήσεις που ξεπερνούν τη διετία το ποσοστό μπορεί να ξεπερνά το 6%, ενώ για πιο πρόσφατες απαιτήσεις κινείται γύρω στο 1,5%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα έσοδα από την δραστηριότητα αυτή, με βάση τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, για τα δάνεια σε καθυστέρηση, μπορεί να ξεπερνούν τα 50 εκατ. ευρώ. Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία για τον ακριβή αριθμό των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην συγκεκριμένη αγορά, ο Συνήγορος του Καταναλωτή δημοσιοποίησε λίστα 26 εταιρειών των οποίων ερευνάται η δραστηριότητα. Οι περισσότερες από τις εταιρείες αυτές έχουν τη νομική μορφή της ανώνυμης εταιρείας και της ΕΠΕ, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις Διοικητικών Συμβουλίων εμφανίζονται ως μέλη πρόσωπα που το βασικό τους επάγγελμα είναι μαθηματικοί, ηλεκτροσυγκολλητές και… νηπιαγωγοί.
Φυσικά, εντελώς διαφορετική υπόθεση είναι το εμπόριο των δανείων. Πρόκειται κυρίως για καταναλωτικά δάνεια, τα οποία, όπως έχει ήδη γράψει η «Κ», χαρακτηρίζονται ως ανεπίδεκτα είσπραξης και τα οποία αγοράζουν εταιρείες του εξωτερικού έναντι χαμηλού τιμήματος (5%-7%). Οι εταιρείες αυτές αναζητούν περιουσιακά στοιχεία του δανειολήπτη και προσπαθούν μέσω δικαστικών διαδικασιών να εισπράξουν το ποσό. Στην αγορά ακούγονται πολλά για τη δράση των εξειδικευμένων αυτών εταιρειών, ενώ ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες φέρουν τις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές να παρακολουθούν εκ τους σύνεγγυς τη δραστηριότητά τους.
Η νομική διερεύνηση
Σε γνωμοδότηση, «ΠΕΡΙ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ του αναπληρωτή καθηγητή της Νομικής κ. Σ.Δ. Ψυχομάνη που δημοσιεύτηκε στο Νομικό Βήμα 2004 (σελ. 216-224) επισημαίνεται ότι ως αφορμές για τη νομική διερεύνηση του θέματος των εισπρακτικών εταιρειών αναφέρθηκαν:
(α) Η εμφάνιση ως δικαστικών επιμελητών προσώπων χωρίς τη συγκεκριμένη ιδιότητα.
(β) Η χρησιμοποίηση μεθόδων εκφοβισμού των οφειλετών -ιδίως η άσκηση έντονης ψυχολογικής πίεσης, η απειλή σωματικών βλαβών και η πραγματοποίηση τους- και η εντεύθεν δυσφήμιση του επαγγέλματος του δικαστικού επιμελητή.
(γ) Η αδικαιολόγητη είσπραξη από οφειλέτες ποσών ως εξόδων και αμοιβών δικαστικών επιμελητών χωρίς καν αποδείξεις.
(δ) Η άτεγκτη εισπρακτική πρακτική τέτοιων εταιρειών, ακόμα και σε περιπτώσεις -συχνότατες στην πράξη-παράνομων ή απλώς εσφαλμένων χρεώσεων και καταχρηστικών ρητρών».
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_04/05/2008_268554
επίσης
Αναμένεται έκρηξη του φαινομένου κατά τα επόμενα χρόνια
Του Γιαννη Σιωτου
Εκείνο το απόγευμα του Φεβρουαρίου ο Π.Κ. δεν περίμενε ότι θα άλλαζε η ζωή του εκ βάθρων. Βρισκόταν στη δουλειά του όταν χτύπησε η προσωπική τηλεφωνική συσκευή του. Τον αριθμό τον ήξεραν μόνο τρεις άνθρωποι. Οι δύο υπέργηροι γονείς και η πρώην γυναίκα του. Ηταν ο ογδονταπεντάχρονος πατέρας του.
«Πριν από πέντε λεπτά μου τηλεφώνησε μία κυρία από την τράπεζα και ζητούσε το τηλέφωνό σου. Είπε ότι ήταν για ένα δάνειο 200.000 ευρώ. Μου άφησε έναν αριθμό τηλεφώνου και ζήτησε να επικοινωνήσεις μαζί της άμεσα γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα έχει προβλήματα…» του είπε και έκλεισε, χωρίς δεύτερη κουβέντα, το τηλέφωνο.
Από εκείνη τη στιγμή είχε πλέον μπει στον μαγικό κόσμο των εισπρακτικών εταιρειών. Σ' ένα κόσμο που δεν είχε ωράρια, όρια και κυρίως προσωπική ζωή.
Πρόκειται για ένα καινούργιο «φρούτο» που έχει μπει στη ζωή των Ελλήνων την τελευταία δεκαετία και κάθε μέρα που περνά όλο και περισσότεροι πολίτες θα βρεθούν να κινούνται -αναγκαστικά- μέσα σε αυτό ή στις παρυφές του.
Αν και δεν είναι λίγοι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι πρόκειται για μία υπόθεση που κινείται στα περιθώρια της οικονομικής και της κοινωνικής ζωής του τόπου, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
Η επιχειρηματική δραστηριότητα που βασίζεται στην αδυναμία του δανειολήπτη -ηθελημένη ή αθέλητη- να είναι συνεπής στις οικονομικές υποχρεώσεις που έχει αναλάβει απέναντι στις τράπεζες αλλά και σε άλλες επιχειρήσεις που παρέχουν προϊόντα και υπηρεσίες είναι μία «πίτα» δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα ίδια τα επίσημα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος δίνουν μία περιορισμένη εικόνα του προβλήματος. Τα δάνεια των καταναλωτών που είναι σε καθυστέρηση, δηλαδή εκείνα στα οποία έχουν να πληρωθούν δόσεις για πάνω από 90 ημέρες στο τέλος του 2007, προσέγγιζαν τα 4 δισ. ευρώ. Αν σε αυτά προστεθούν και τα στεγαστικά δάνεια σε καθυστέρηση, τότε το νούμερο πλησιάζει τα 7 δισ. ευρώ. Και στο νούμερο αυτό θα πρέπει να προστεθούν και δάνεια τα οποία δεν έχουν περάσει τις 90 μέρες καθυστέρηση, δάνεια που έχουν διαγραφεί, ακόμα και δάνεια που έχουν διακανονισθεί. Στις υπηρεσίες των εταιρειών αυτών έχουν προσφύγει όμως και άλλες επιχειρήσεις, όπως για παράδειγμα τηλεπικοινωνιών, πώλησης αυτοκινήτων ακόμα και εκπαιδευτηρίων. Οσον όμως αφορά τον τραπεζικό τομέα πρόκειται με απλά λόγια για μία αγορά τεράστιου οικονομικού ενδιαφέροντος, τα σύνορα της οποίας δεν περιορίζονται στα στενά εθνικά όρια της χώρας, αλλά οι αγοραπωλησίες των «κακών» δανείων είναι πλέον μία παγκοσμιοποιημένη «μπίζνα» στην οποία εμπλέκονται από τράπεζες κολοσσοί μέχρι μικρές πιστωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες χτυπάνε τις πόρτες τραπεζών ανά τον κόσμο για να αγοράσουν ακόμα και δάνεια που έχουν διαγραφεί. Οι επικεφαλής διευθυντές στα τμήματα-τομείς διαχείρισης καθυστερήσεων γνωρίζουν από πρώτο χέρι για την έκταση του παγκόσμιου εμπορίου προβληματικών δανείων.
«Είναι μία δραστηριότητα ευρέως διαδεδομένη στο παγκόσμιο πιστωτικό σύστημα. Πιστωτικοί οργανισμοί γνωστοί αλλά και άγνωστοι ζητούν να αγοράσουν καμένα δάνεια επιχειρήσεων και ιδιωτών. Τα αιτήματα είναι πολλά, αλλά εμείς δεν σκεπτόμαστε να προχωρήσουμε σε τέτοιες κινήσεις» τόνισε χαρακτηριστικά επικεφαλής του τομέα καθυστερήσεων μεγάλης εμπορικής τράπεζας, ο οποίος προτίμησε να μην απαντήσει όταν του τέθηκε το εύλογο ερώτημα «πώς είναι δυνατόν εσείς που είστε στην Ελλάδα να αδυνατείτε να ανακαλύψετε περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη και να το βρει κάποιος συνάδελφός σας από τις ΗΠΑ;»
Η απάντηση στο ερώτημα μπορεί να δόθηκε από τον συγκεκριμένο τραπεζίτη αλλά ουσιαστικά προκύπτει από τις έγγραφες καταγγελίες που έχουν περιέλθει στα χέρια των αρμοδίων αρχών, από τις οποίες ξετυλίγεται το κουβάρι του εμπορίου της απελπισίας εκατοντάδων χιλιάδων ελληνικών νοικοκυριών.
Για παράδειγμα, από έγγραφη ειδοποίηση που εστάλη πριν από ένα περίπου χρόνο σε κάτοχο πιστωτικής κάρτας, που βρισκόταν σε αδυναμία αποπληρωμής της οφειλής του, προκύπτει ότι η τράπεζά του, που δραστηριοποιείται στην ελληνική αγορά, μεταβίβασε τη ληξιπρόθεσμη οφειλή από την πιστωτική κάρτα, ύψους 4.000 ευρώ περίπου, σε εταιρεία που είναι νομικό πρόσωπο με έδρα τις ΗΠΑ και η οποία εκπροσωπείται στην Ελλάδα από μία τρίτη εταιρεία που έχει έδρα στη χώρα μας. Μαζί με την οφειλή, όμως, η τράπεζα έδωσε στην εταιρεία των ΗΠΑ και μέσω αυτής στον αντιπρόσωπό της στην Ελλάδα, προσωπικά δεδομένα και πληροφορίες του καρτούχου. Και το «κερασάκι στην τούρτα» ήταν ότι ξαφνικά οι εταιρείες που αγόρασαν και διαχειρίζονται το χρέος «μεταμορφώνονται» σε «υπεύθυνους επεξεργασίας» που ενδέχεται να ανακοινώσουν νόμιμα τα προσωπικά δεδομένα των πελατών σε δημόσιες ή δικαστικές αρχές, δημόσιους λειτουργούς ή τρίτους για την είσπραξη των οφειλόμενων ποσών και για άλλους συναφείς σκοπούς».
Είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζει κανείς τι απέγινε η οφειλή, δηλαδή αν πλήρωσε ή όχι, αλλά αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι όταν ο οφειλέτης υπέγραφε για την κάρτα δεν πίστευε ότι πληροφορίες που περιέχονταν στα έντυπα που συμπλήρωσε και στα δικαιολογητικά που κατέθεσε προκειμένου να εκδοθεί θα έφθαναν μέχρι τις ΗΠΑ!!!
Νηπιαγωγοί και μαθηματικοί σε ρόλο... «εισπρακτόρων»
Οι πρακτικές που ακολουθούνται για την είσπραξη των οφειλών ποικίλλουν. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, μεταξύ των μεθόδων που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνεται:
- Η άσκηση διαρκούς ψυχολογικής πίεσης όχι μόνο κατά του οφειλέτη προσωπικά, αλλά και η διεύρυνση της πίεσης και στους οικείους του. Συνήθης είναι η τακτική όχλησης του οφειλέτη στο επαγγελματικό ή στον κοινωνικό χώρο.
- Η εκτόξευση απειλών με την επίκληση του ΤΕΙΡΕΣΙΑ.
- Η ψευδής παρουσίαση των υπαλλήλων των εταιρειών -κυρίως σε τηλεφωνικές οχλήσεις- ως υπάλληλοι δικηγορικών γραφείων.
Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι προκειμένου οι εταιρείες να αναλάβουν την είσπραξη από τους οφειλέτες υπογράφουν συμβάσεις έργου με τους προμηθευτές και η αμοιβή τους καθορίζεται συνήθως ως ποσοστό του ποσού που εισπράττουν. Πληροφορίες που ακούγονται στην αγορά φέρουν ότι το ύψος του ποσοστού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως, για παράδειγμα, από το πόσο παλαιά είναι η απαίτηση. Για παράδειγμα ακούγεται ότι για απαιτήσεις που ξεπερνούν τη διετία το ποσοστό μπορεί να ξεπερνά το 6%, ενώ για πιο πρόσφατες απαιτήσεις κινείται γύρω στο 1,5%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα έσοδα από την δραστηριότητα αυτή, με βάση τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, για τα δάνεια σε καθυστέρηση, μπορεί να ξεπερνούν τα 50 εκατ. ευρώ. Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία για τον ακριβή αριθμό των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην συγκεκριμένη αγορά, ο Συνήγορος του Καταναλωτή δημοσιοποίησε λίστα 26 εταιρειών των οποίων ερευνάται η δραστηριότητα. Οι περισσότερες από τις εταιρείες αυτές έχουν τη νομική μορφή της ανώνυμης εταιρείας και της ΕΠΕ, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις Διοικητικών Συμβουλίων εμφανίζονται ως μέλη πρόσωπα που το βασικό τους επάγγελμα είναι μαθηματικοί, ηλεκτροσυγκολλητές και… νηπιαγωγοί.
Φυσικά, εντελώς διαφορετική υπόθεση είναι το εμπόριο των δανείων. Πρόκειται κυρίως για καταναλωτικά δάνεια, τα οποία, όπως έχει ήδη γράψει η «Κ», χαρακτηρίζονται ως ανεπίδεκτα είσπραξης και τα οποία αγοράζουν εταιρείες του εξωτερικού έναντι χαμηλού τιμήματος (5%-7%). Οι εταιρείες αυτές αναζητούν περιουσιακά στοιχεία του δανειολήπτη και προσπαθούν μέσω δικαστικών διαδικασιών να εισπράξουν το ποσό. Στην αγορά ακούγονται πολλά για τη δράση των εξειδικευμένων αυτών εταιρειών, ενώ ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες φέρουν τις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές να παρακολουθούν εκ τους σύνεγγυς τη δραστηριότητά τους.
Η νομική διερεύνηση
Σε γνωμοδότηση, «ΠΕΡΙ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ του αναπληρωτή καθηγητή της Νομικής κ. Σ.Δ. Ψυχομάνη που δημοσιεύτηκε στο Νομικό Βήμα 2004 (σελ. 216-224) επισημαίνεται ότι ως αφορμές για τη νομική διερεύνηση του θέματος των εισπρακτικών εταιρειών αναφέρθηκαν:
(α) Η εμφάνιση ως δικαστικών επιμελητών προσώπων χωρίς τη συγκεκριμένη ιδιότητα.
(β) Η χρησιμοποίηση μεθόδων εκφοβισμού των οφειλετών -ιδίως η άσκηση έντονης ψυχολογικής πίεσης, η απειλή σωματικών βλαβών και η πραγματοποίηση τους- και η εντεύθεν δυσφήμιση του επαγγέλματος του δικαστικού επιμελητή.
(γ) Η αδικαιολόγητη είσπραξη από οφειλέτες ποσών ως εξόδων και αμοιβών δικαστικών επιμελητών χωρίς καν αποδείξεις.
(δ) Η άτεγκτη εισπρακτική πρακτική τέτοιων εταιρειών, ακόμα και σε περιπτώσεις -συχνότατες στην πράξη-παράνομων ή απλώς εσφαλμένων χρεώσεων και καταχρηστικών ρητρών».
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_04/05/2008_268554
επίσης
Αναμένεται έκρηξη του φαινομένου κατά τα επόμενα χρόνια
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
