Λέτε να μην περάσει των τραπεζών;
Γιατί όχι, τόσα λεφτά τους χρωστάει το Δημόσιο, ας του κάνουν και λίγο σκόντο!!
Να μην καταβάλουν προς τις τράπεζες τέλη εγγραφής και έξοδα εγγραφής
εμπράγματων δικαιωμάτων στο Κτηματολόγιο και να διεκδικήσουν, ως αχρεωστήτως
καταβληθέντα, τυχόν μονομερώς εισπραχθέντα ποσά εκ μέρους των τραπεζών, συνιστά
στους δανειολήπτες ο Συνήγορος του Καταναλωτή Ευαγ.Ζερβέας.
Ο κ. Ζερβέας
καλεί την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών να παρέμβει στα μέλη της και κάθε μία τράπεζα
ατομικά να απόσχει από την επιβολή αθέμιτων χρεώσεων κατά των δανειοληπτών -
καταναλωτών για δικαιώματα και έξοδα εγγραφής εμπράγματων δικαιωμάτων της στο
Εθνικό Κτηματολόγιο και να επιστρέψει άμεσα στους καταναλωτές τυχόν ήδη
εισπραχθέντα αχρεωστήτως για την αιτία αυτή τέλη.
Συγκεκριμένα, από αναφορές που υπέβαλαν δανειολήπτες στον Συνήγορο του
Καταναλωτή, διαπιστώθηκε ότι οι τράπεζες χρεώνουν ή επιχειρούν να χρεώσουν τους
δανειολήπτες, συχνά με απευθείας ανάληψη από τον λογαριασμό τους, έξοδα και τέλη
καταχώρησης εμπραγμάτων δικαιωμάτων στο Κτηματολόγιο, ύψους 105 ευρώ, ήτοι 35
ευρώ για το τέλος εγγραφής συν 70 ευρώ για «έξοδα».
Ωστόσο, όπως σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση:
- Βάσει των Νόμων 2664/1998 και 3587/2007 για το Εθνικό Κτηματολόγιο, και
των ερμηνευτικών τους εγκυκλίων, τα πάγια ανταποδοτικά, υπέρ του Οργανισμού
Κτηματολογίου και Χαρτογραφήσεων Ελλάδος, τέλη και τα λοιπά υπέρ του
Δημοσίου και τρίτων δικαιώματα για τις κτηματολογικές εγγραφές βαρύνουν τον
δανειστή ο οποίος εγγράφει υποθήκη, προσημείωση υποθήκης ή άλλη δέσμευση της
εξουσίας διάθεσης σε δικαίωμα, άρα η καταβολή οποιουδήποτε τέλους
γίνεται για την εξασφάλιση των εμπραγμάτων δικαιωμάτων των ίδιων των τραπεζών
για χορηγηθέντα στεγαστικά και άλλα δάνεια προς τους δανειολήπτες.
- Κατά τη σύναψη της δανειακής σύμβασης κατ' εφαρμογή των σχετικών Γενικών
Όρων Συναλλαγών (ΓΟΣ), οι δανειολήπτες έχουν ήδη καταβάλει τα σχετικά
έξοδα δανείου, όπως και να περιγράφονται αυτά από κάθε δανείστρια
τράπεζα (έξοδα φακέλου, δικηγόρου, εγγραφής προσημείωσης υποθήκης κ.λπ.),
συνεπώς οι τράπεζες δεν δικαιούνται να μετακυλύουν μονομερώς και εκ των υστέρων
στον δανειολήπτη καταναλωτή έξοδα που γίνονται αποκλειστικά και μόνο προς δική
τους εξασφάλιση.
- Παρόμοιες πρακτικές των τραπεζών με επιβολή εφάπαξ επιβαρύνσεων κατά των
δανειοληπτών (όπως «έξοδα χρηματοδότησης», «προμήθεια φακέλου» κ.ά.) με
μονομερείς εκ μέρους των τραπεζών τροποποιήσεις των Γενικών Όρων Συναλλαγών
(ΓΟΣ), έχουν κριθεί, κατόπιν συλλογικών αγωγών ενώσεων καταναλωτών, παράνομες
και καταχρηστικές από τα δικαστήρια (ΕφΑθ 5253/2003, ΠολΠρωτΑθ 961/2007).
- Η επιχειρούμενη εκ μέρους των τραπεζών είσπραξη των ως άνω μη οφειλομένων
ποσών εκ μέρους των δανειοληπτών είναι παράνομη και καταχρηστική βάσει
του Ν.2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή, όπως τροποποιήθηκε με
το Ν.3587/2007, και των διατάξεων περί αδικαιολόγητου πλουτισμού του άρθρου 904
επ.ΑΚ.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2008
Οι προϋποθέσεις διεξαγωγής της σωματικής έρευνας
Κάτι πολύ διαφορετικό!
Η Ελληνική Αστυνομία, αποτελούσα το κατεξοχήν Σώμα Ασφαλείας, έχει ως αποστολή της, σύμφωνα με το άρθρο 93 του Προεδρικού Διατάγματος 141/1991, αφενός την εξασφάλιση της δημόσιας ειρήνης και ευταξίας και της απρόσκοπτης κοινωνικής συμβίωσης των πολιτών και αφετέρου την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος και την προστασία του Κράτους και του δημοκρατικού πολιτεύματος, στα πλαίσια της συνταγματικής τάξης.
Ως εκ τούτου, η Ελληνική Αστυνομία, στα πλαίσια της προληπτικής αποστολής της, έχει, δυνάμει του ανωτέρω άρθρου, μεταξύ άλλων και την αρμοδιότητα να διενεργεί σωματικές έρευνες σε πρόσωπα, καθώς και έρευνες σε χώρους προσιτούς στο κοινό, καθώς και σε ιδιωτικά μεταφορικά μέσα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 94 επόμενα του ανωτέρω νομοθετήματος, η «προληπτική» αστυνομική σωματική έρευνα παρέχεται ως αρμοδιότητα αποκλειστικά στα όργανα της Ελληνικής Αστυνομίας, προκειμένου να διαπιστωθεί η τέλεση αξιοποίνων πράξεων. Παρ’ όλες τις αμφισβητήσεις των ρυθμίσεων που περιλαμβάνει το ανωτέρω νομοθέτημα, η προκείμενη δυνατότητα της Αστυνομίας θεωρείται παγίως από τη νομολογία ως νόμιμη και εντός των πλαισίων του Συντάγματος, υποστηριζόμενου περαιτέρω, ότι οι ρυθμίσεις του Π.Δ. 141/1991 ευρίσκουν έρεισμα και στο άρθρο 8 παρ. 2 επόμενα της ΕΣΔΑ.
Εκτός όμως από την «προληπτική» αστυνομική έρευνα, σωματική έρευνα ενεργείται και ως ανακριτική πράξη, είτε σε κατηγορούμενους είτε και σε τρίτα πρόσωπα. Ειδικότερα, η σωματική έρευνα σε κατηγορουμένους διενεργείται, σύμφωνα με το άρθρο 257 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όταν εκείνος που διεξάγει την ανάκριση κρίνει, ότι εξαιτίας σπουδαίων λόγων η διεξαγωγή της είναι χρήσιμη για την εξακρίβωση της αλήθειας, ενώ σε τρίτα πρόσωπα, όταν υπάρχει σοβαρή και βάσιμη υπόνοια ή απόλυτη ανάγκη.
Σε κάθε περίπτωση η έρευνα θα πρέπει να ενεργείται με τρόπο που να μη θίγει, όσο είναι δυνατό, το αίσθημα ντροπής, και εν γένει την προσωπικότητα, του κατηγορούμενου, ενώ η σωματική έρευνα σε γυναίκα πρέπει να γίνεται μπροστά στον ανακριτικό υπάλληλο που τη διεξάγει, από γυναίκα της εκλογής του, η οποία μάλιστα δίνει τον όρκο του πραγματογνώμονα.
Περαιτέρω, στις περιπτώσεις αυτές εφαρμόζεται πάντα και το άρθρο 253 Κ.Ποιν.Δ., που θέτει τις γενικές προϋποθέσεις του επιτρεπτού διεξαγωγής ερευνών, ορίζοντας ότι «αν διεξάγεται ανάκριση για κακούργημα ή πλημμέλημα, έρευνα διενεργείται όταν μπορεί βάσιμα να υποτεθεί ότι η βεβαίωση του εγκλήματος, η αποκάλυψη ή η σύλληψη των δραστών ή τέλος η βεβαίωση ή η αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί ή να διευκολυνθεί μόνο με αυτή».
Συνεπώς, η διενέργεια σωματικής έρευνας, ως ανακριτική πράξη, δεν είναι σύννομη αν δεν έχει προηγηθεί η διάπραξη αξιόποινης πράξης, αντιθέτως δε, απαιτείται να διεξάγεται ήδη ανάκριση ή προανάκριση, συμπεριλαμβανομένης και της αυτεπάγγελτης προανάκρισης, και επιπλέον να υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες, ότι με την έρευνα θα διευκολυνθεί η αποκάλυψη του εγκλήματος και των δραστών.
Εξάλλου, στην έννοια της σωματικής έρευνας περιλαμβάνεται και η έρευνα των χρησιμοποιουμένων μεταφορικών μέσων των εξεταζόμενων προσώπων, εφόσον βεβαίως αυτά δεν χαρακτηρίζονται ως «κατοικία» (πχ τροχόσπιτα), οπότε εφαρμογής τυγχάνουν οι διατάξεις που διέπουν την κατ’ οίκον έρευνα (άρθρα 254 έως 256 Κ.Ποιν.Δ.)
Σε σχέση εξάλλου με την έρευνα σε μεταφορικά μέσα, το άρθρο 256 παρ. 2 του νόμου 1729/1978, το οποίο προσετέθη με το άρθρο 22 του νόμου 2161/1993 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 33 παρ. 3 του νόμου 2648/1998, περιλαμβάνει ειδική διάταξη, σύμφωνα με την οποίαν «δεν είναι άδικη η πράξη αστυνομικού, τελωνειακού υπαλλήλου, υπαλλήλου Σ.Δ.Ο.Ε. και λιμενικού υπαλλήλου, όταν ύστερα από βάσιμη καταγγελία ή ισχυρές υπόνοιες ενεργεί έρευνα σε μεταφορικό μέσο για την ανεύρεση ναρκωτικών».Περαιτέρω, και επανερχόμενοι στη διενέργεια σωματικής έρευνας προληπτικού χαρακτήρα, το άρθρο 96 παρ. 3 εδάφιο β’ του Π.Δ. 141/1991, θέτει ως προϋπόθεση για τη διεξαγωγή των σωματικών ερευνών στα πλαίσια της προληπτικής δραστηριότητας της αστυνομίας την ύπαρξη είτε σοβαρής υπόνοιας περί της τέλεσης αξιόποινης πράξης είτε απόλυτης ανάγκης.
Η διάταξη αυτή τίθεται συστηματικά σε συνέχεια των οριζομένων στο άρθρο 94 εδάφιο α’ του ίδιου διατάγματος, σύμφωνα με το οποίο η διενέργεια σωματικών ερευνών σε πρόσωπα πρέπει να κατατείνουν στην πρόληψη αξιοποίνων πράξεων και την εξασφάλιση της δημόσιας ειρήνης και τάξης και της απρόσκοπτης κοινωνικής διαβίωσης των πολιτών.
Εντούτοις, από τις ανωτέρω διατάξεις ελλείπει εμφανώς η εξειδίκευση και ο ειδικότερος καθορισμός του σκοπού των σωματικών ερευνών, με τους οποίους πρέπει να σχετίζεται η «απόλυτη ανάγκη» για τη διενέργειά τους.Η έλλειψη αυτή δύναται, αλλά και πρέπει, να αναπληρώνεται με την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, αλλά και της, επιμέρους περιεχόμενη σε αυτήν, αρχή της αναγκαιότητας, δεδομένου ότι η αιτιολογία για τη διενέργεια αστυνομικών ερευνών με την επίκληση αδιακρίτως και για όλες τις περιπτώσεις ενός γενικού και δύσκολα εξειδικεύσιμου λόγου (όπως είναι η σοβαρή υπόνοια τέλεσης αξιόποινης πράξεως ή η απόλυτη ανάγκη) δεν εμφαίνεται επαρκής από δικαιοκρατικής άποψης.
Αντιθέτως, όπως άλλωστε έχει επισημανθεί και από το αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, η αστυνομική δράση πρέπει να διέπεται από τις ανωτέρω αρχές. Και αυτό, διότι η αρμοδιότητα των αστυνομικών να ενεργούν κατά την ελεύθερη κρίση τους, και βάσει της ειδικής εγκληματολογικής τεχνογνωσίας που πρέπει να διαθέτουν, σωματικές έρευνες είναι μεν αναμφισβήτητη, όχι όμως και ανεξέλεγκτη, δεδομένου ότι πρόκειται ακριβώς για αρμοδιότητα και όχι για δικαίωμα.
Ως εκ τούτου, η αστυνομική επέμβαση είναι απολύτως δικαιολογημένη, εφόσον αναφύεται έστω η παραμικρή εξατομικευμένη ένδειξη, με συνέπεια να μην είναι επιτρεπτή η αντιμετώπιση όλων των πολιτών ως εκ προοιμίου υπόπτων, αφού οι τελευταίοι δεν υποχρεούνται να συνδέουν προς ορισμένο νόμιμο σκοπό τη μυστική τους παρουσία σε δημόσιο χώρο.
Ωστόσο, με τη σωματική έρευνα δεν θα πρέπει να συγχέεται η έρευνα προς εξακρίβωση των στοιχείων του πολίτη από τα αστυνομικά όργανα. Έτσι, σε περίπτωση που μας ζητηθεί να επιδείξουμε την αστυνομική μας ταυτότητα, είμαστε υποχρεωμένοι, βάσει των διατάξεων του νόμου 2458/1953, να συμμορφωθούμε. Απλώς, σε περίπτωση που το αστυνομικό όργανο φέρει πολιτική περιβολή, δικαιούμαστε εμείς πρώτα να του ζητήσουμε να μας επιδείξει τη δική του.
http://www.capital.gr/law/articles.asp?id=614705
Η Ελληνική Αστυνομία, αποτελούσα το κατεξοχήν Σώμα Ασφαλείας, έχει ως αποστολή της, σύμφωνα με το άρθρο 93 του Προεδρικού Διατάγματος 141/1991, αφενός την εξασφάλιση της δημόσιας ειρήνης και ευταξίας και της απρόσκοπτης κοινωνικής συμβίωσης των πολιτών και αφετέρου την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος και την προστασία του Κράτους και του δημοκρατικού πολιτεύματος, στα πλαίσια της συνταγματικής τάξης.
Ως εκ τούτου, η Ελληνική Αστυνομία, στα πλαίσια της προληπτικής αποστολής της, έχει, δυνάμει του ανωτέρω άρθρου, μεταξύ άλλων και την αρμοδιότητα να διενεργεί σωματικές έρευνες σε πρόσωπα, καθώς και έρευνες σε χώρους προσιτούς στο κοινό, καθώς και σε ιδιωτικά μεταφορικά μέσα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 94 επόμενα του ανωτέρω νομοθετήματος, η «προληπτική» αστυνομική σωματική έρευνα παρέχεται ως αρμοδιότητα αποκλειστικά στα όργανα της Ελληνικής Αστυνομίας, προκειμένου να διαπιστωθεί η τέλεση αξιοποίνων πράξεων. Παρ’ όλες τις αμφισβητήσεις των ρυθμίσεων που περιλαμβάνει το ανωτέρω νομοθέτημα, η προκείμενη δυνατότητα της Αστυνομίας θεωρείται παγίως από τη νομολογία ως νόμιμη και εντός των πλαισίων του Συντάγματος, υποστηριζόμενου περαιτέρω, ότι οι ρυθμίσεις του Π.Δ. 141/1991 ευρίσκουν έρεισμα και στο άρθρο 8 παρ. 2 επόμενα της ΕΣΔΑ.
Εκτός όμως από την «προληπτική» αστυνομική έρευνα, σωματική έρευνα ενεργείται και ως ανακριτική πράξη, είτε σε κατηγορούμενους είτε και σε τρίτα πρόσωπα. Ειδικότερα, η σωματική έρευνα σε κατηγορουμένους διενεργείται, σύμφωνα με το άρθρο 257 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όταν εκείνος που διεξάγει την ανάκριση κρίνει, ότι εξαιτίας σπουδαίων λόγων η διεξαγωγή της είναι χρήσιμη για την εξακρίβωση της αλήθειας, ενώ σε τρίτα πρόσωπα, όταν υπάρχει σοβαρή και βάσιμη υπόνοια ή απόλυτη ανάγκη.
Σε κάθε περίπτωση η έρευνα θα πρέπει να ενεργείται με τρόπο που να μη θίγει, όσο είναι δυνατό, το αίσθημα ντροπής, και εν γένει την προσωπικότητα, του κατηγορούμενου, ενώ η σωματική έρευνα σε γυναίκα πρέπει να γίνεται μπροστά στον ανακριτικό υπάλληλο που τη διεξάγει, από γυναίκα της εκλογής του, η οποία μάλιστα δίνει τον όρκο του πραγματογνώμονα.
Περαιτέρω, στις περιπτώσεις αυτές εφαρμόζεται πάντα και το άρθρο 253 Κ.Ποιν.Δ., που θέτει τις γενικές προϋποθέσεις του επιτρεπτού διεξαγωγής ερευνών, ορίζοντας ότι «αν διεξάγεται ανάκριση για κακούργημα ή πλημμέλημα, έρευνα διενεργείται όταν μπορεί βάσιμα να υποτεθεί ότι η βεβαίωση του εγκλήματος, η αποκάλυψη ή η σύλληψη των δραστών ή τέλος η βεβαίωση ή η αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί ή να διευκολυνθεί μόνο με αυτή».
Συνεπώς, η διενέργεια σωματικής έρευνας, ως ανακριτική πράξη, δεν είναι σύννομη αν δεν έχει προηγηθεί η διάπραξη αξιόποινης πράξης, αντιθέτως δε, απαιτείται να διεξάγεται ήδη ανάκριση ή προανάκριση, συμπεριλαμβανομένης και της αυτεπάγγελτης προανάκρισης, και επιπλέον να υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες, ότι με την έρευνα θα διευκολυνθεί η αποκάλυψη του εγκλήματος και των δραστών.
Εξάλλου, στην έννοια της σωματικής έρευνας περιλαμβάνεται και η έρευνα των χρησιμοποιουμένων μεταφορικών μέσων των εξεταζόμενων προσώπων, εφόσον βεβαίως αυτά δεν χαρακτηρίζονται ως «κατοικία» (πχ τροχόσπιτα), οπότε εφαρμογής τυγχάνουν οι διατάξεις που διέπουν την κατ’ οίκον έρευνα (άρθρα 254 έως 256 Κ.Ποιν.Δ.)
Σε σχέση εξάλλου με την έρευνα σε μεταφορικά μέσα, το άρθρο 256 παρ. 2 του νόμου 1729/1978, το οποίο προσετέθη με το άρθρο 22 του νόμου 2161/1993 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 33 παρ. 3 του νόμου 2648/1998, περιλαμβάνει ειδική διάταξη, σύμφωνα με την οποίαν «δεν είναι άδικη η πράξη αστυνομικού, τελωνειακού υπαλλήλου, υπαλλήλου Σ.Δ.Ο.Ε. και λιμενικού υπαλλήλου, όταν ύστερα από βάσιμη καταγγελία ή ισχυρές υπόνοιες ενεργεί έρευνα σε μεταφορικό μέσο για την ανεύρεση ναρκωτικών».Περαιτέρω, και επανερχόμενοι στη διενέργεια σωματικής έρευνας προληπτικού χαρακτήρα, το άρθρο 96 παρ. 3 εδάφιο β’ του Π.Δ. 141/1991, θέτει ως προϋπόθεση για τη διεξαγωγή των σωματικών ερευνών στα πλαίσια της προληπτικής δραστηριότητας της αστυνομίας την ύπαρξη είτε σοβαρής υπόνοιας περί της τέλεσης αξιόποινης πράξης είτε απόλυτης ανάγκης.
Η διάταξη αυτή τίθεται συστηματικά σε συνέχεια των οριζομένων στο άρθρο 94 εδάφιο α’ του ίδιου διατάγματος, σύμφωνα με το οποίο η διενέργεια σωματικών ερευνών σε πρόσωπα πρέπει να κατατείνουν στην πρόληψη αξιοποίνων πράξεων και την εξασφάλιση της δημόσιας ειρήνης και τάξης και της απρόσκοπτης κοινωνικής διαβίωσης των πολιτών.
Εντούτοις, από τις ανωτέρω διατάξεις ελλείπει εμφανώς η εξειδίκευση και ο ειδικότερος καθορισμός του σκοπού των σωματικών ερευνών, με τους οποίους πρέπει να σχετίζεται η «απόλυτη ανάγκη» για τη διενέργειά τους.Η έλλειψη αυτή δύναται, αλλά και πρέπει, να αναπληρώνεται με την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, αλλά και της, επιμέρους περιεχόμενη σε αυτήν, αρχή της αναγκαιότητας, δεδομένου ότι η αιτιολογία για τη διενέργεια αστυνομικών ερευνών με την επίκληση αδιακρίτως και για όλες τις περιπτώσεις ενός γενικού και δύσκολα εξειδικεύσιμου λόγου (όπως είναι η σοβαρή υπόνοια τέλεσης αξιόποινης πράξεως ή η απόλυτη ανάγκη) δεν εμφαίνεται επαρκής από δικαιοκρατικής άποψης.
Αντιθέτως, όπως άλλωστε έχει επισημανθεί και από το αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, η αστυνομική δράση πρέπει να διέπεται από τις ανωτέρω αρχές. Και αυτό, διότι η αρμοδιότητα των αστυνομικών να ενεργούν κατά την ελεύθερη κρίση τους, και βάσει της ειδικής εγκληματολογικής τεχνογνωσίας που πρέπει να διαθέτουν, σωματικές έρευνες είναι μεν αναμφισβήτητη, όχι όμως και ανεξέλεγκτη, δεδομένου ότι πρόκειται ακριβώς για αρμοδιότητα και όχι για δικαίωμα.
Ως εκ τούτου, η αστυνομική επέμβαση είναι απολύτως δικαιολογημένη, εφόσον αναφύεται έστω η παραμικρή εξατομικευμένη ένδειξη, με συνέπεια να μην είναι επιτρεπτή η αντιμετώπιση όλων των πολιτών ως εκ προοιμίου υπόπτων, αφού οι τελευταίοι δεν υποχρεούνται να συνδέουν προς ορισμένο νόμιμο σκοπό τη μυστική τους παρουσία σε δημόσιο χώρο.
Ωστόσο, με τη σωματική έρευνα δεν θα πρέπει να συγχέεται η έρευνα προς εξακρίβωση των στοιχείων του πολίτη από τα αστυνομικά όργανα. Έτσι, σε περίπτωση που μας ζητηθεί να επιδείξουμε την αστυνομική μας ταυτότητα, είμαστε υποχρεωμένοι, βάσει των διατάξεων του νόμου 2458/1953, να συμμορφωθούμε. Απλώς, σε περίπτωση που το αστυνομικό όργανο φέρει πολιτική περιβολή, δικαιούμαστε εμείς πρώτα να του ζητήσουμε να μας επιδείξει τη δική του.
http://www.capital.gr/law/articles.asp?id=614705
Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2008
Διευκρινίσεις για τις δηλώσεις ΕΤΑΚ (update)
(Σημερινά όλα - νόμιζα ότι η πρώτη είδηση αφορούσε φυσικά πρόσωπα - το ψάξιμο είχε τελικά το ενδοαφέρον του)
Με εγκύκλιο του υπ. Οικονομίας δίνονται διευκρινίσεις για τις δηλώσεις ΕΤΑΚ των επιχειρήσεων
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&tag=9424&pubid=3845104
Τη δυνατότητα να διορθώσουν στοιχεία των ακινήτων, να αλλάξουν την φορολογητέα αξία κάποιου ακινήτου ακόμη και να προσθέσουν ακίνητο που «ξέχασαν» να δηλώσουν στην αρχική δήλωση του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων έχουν τα νομικά πρόσωπα μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου.
Σε εφαρμογή των άρθρων 5-19 του ν. 3634/08 (ΦΕΚ 9Α/2008), σας παρέχουμε τις ακόλουθες οδηγίες, αναφορικά με το θέμα, και παρακαλούμε για την ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή τους.
...
ΜΗΔΕΝΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ
Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 12 του ν. 3634/08, με την οποία ορίζεται ότι κάθε νομικό πρόσωπο που έχει ακίνητο την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους υποχρεούται να υποβάλλει δήλωση ενιαίου τέλους ακινήτων. Όμως, με την 1042151/396/0013/ ΠΟΛ 1075/10-4-08 εγκύκλιο, ορίστηκε ότι από το σύνολο των νομικών προσώπων, μόνο το Ελληνικό Δημόσιο, οι ΟΤΑ και οι γνωστές θρησκείες, δεν απαιτείται να αναγράφουν τα απαλλασσόμενα ακίνητά τους στη δήλωση Ε.Τ.ΑΚ. που ούτως ή άλλως υποχρεούνται να υποβάλλουν. Επομένως, αν κάποιο από τα προαναφερθέντα νομικά πρόσωπα έχει μόνο απαλλασσόμενα ακίνητα, υποχρεούται στην υποβολή μηδενικής δήλωσης, η οποία καταχωρείται στο οικείο βιβλίο μεταγραφής δηλώσεων, σύμφωνα με τις οδηγίες που σας έχουν δοθεί».
update
«Ναι» στο δημοψήφισμα για τις σχέσεις εκκλησίας-κράτους λέει ο Αλέκος Αλαβάνος
Απορρίφθηκε η πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ για κατάργηση φοροαπαλλαγών της Εκκλησίας
Απορρίφθηκε από τη Βουλή (με τις αρνητικές ψήφους της ΝΔ του ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ και με το ΚΚΕ να ψηφίζει «παρών») η πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ για την κατάργηση των φοροαπαλλαγών της Εκκλησίας.
ο υφυπουργός Οικονομικών Αντώνης Μπέζας, απέρριψε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ ως «αποσπασματική και πρόχειρη», αφού, όπως είπε:
-Δεν προτείνει την επανεξέταση του καθεστώτος των φοροαπαλλαγών της Εκκλησίας, αλλά την πλήρη απάλειψή του.
Η κυβέρνηση αυτή είναι η μόνη που προχώρησε στη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας της Εκκλησίας», είπε ο κ. Μπέζας και πρόσθεσε ότι η Εκκλησία μέσω του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων καταβάλλει φόρους στις μεταβιβάσεις, όπως επίσης φορολογείται για όλες τις εμπορικές και επιχειρηματικές πράξεις, ενώ υπόκειται σε καθεστώς φορολόγησης 10% για τόκους καταθέσεων.
Ο υφυπουργός διευκρίνισε πως οι απαλλαγές της Εκκλησίας, ορίζονται από το Σύνταγμα, αφορούν αμιγείς φιλανθρωπικές της δραστηριότητες και ισχύουν και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, ο εισηγητής, Γιάννης Δραγασάκης και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Φ. Κουβέλης, τόνισαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει την κατάργηση ορισμένων φορολογικών απαλλαγών της Εκκλησίας, που αφορούν όχι την άσκηση των λειτουργημάτων της Εκκλησίας, αλλά ευρύτερες δραστηριότητες και την επανεξέταση συνολικά του φορολογικού καθεστώτος που διέπει την Εκκλησία και τα ιδρύματά της. Συγκεκριμένα πρότειναν:
-την επαναφορά της διάταξης που υποχρέωνε την Εκκλησία να εισφέρει στον κρατικό προϋπολογισμό το 35% των ακαθάριστων εσόδων της, η οποία καταργήθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ
-την επαναφορά του φόρου 10% που επιβάρυνε τα μισθώματα από την εκμίσθωση γαιών και οικοδομών εμπορικού χαρακτήρα
-την κατάργηση των άρθρων 7 και 16 του νόμου του 2005 με τα οποία «διευρύνθηκαν οι φοροαπαλλαγές της Εκκλησίας».
Ο κ. Δραγασάκης διαμαρτυρήθηκε για την κριτική που ασκήθηκε στην πρόταση περί προχειρότητας «επειδή παρέλειψε μια φοροαπαλλαγή του 1959» και επανέλαβε αίτημα να έρθει στη Βουλή κωδικοποίηση της νομοθεσίας.
Με εγκύκλιο του υπ. Οικονομίας δίνονται διευκρινίσεις για τις δηλώσεις ΕΤΑΚ των επιχειρήσεων
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&tag=9424&pubid=3845104
Τη δυνατότητα να διορθώσουν στοιχεία των ακινήτων, να αλλάξουν την φορολογητέα αξία κάποιου ακινήτου ακόμη και να προσθέσουν ακίνητο που «ξέχασαν» να δηλώσουν στην αρχική δήλωση του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων έχουν τα νομικά πρόσωπα μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου.
Σε εφαρμογή των άρθρων 5-19 του ν. 3634/08 (ΦΕΚ 9Α/2008), σας παρέχουμε τις ακόλουθες οδηγίες, αναφορικά με το θέμα, και παρακαλούμε για την ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή τους.
...
ΜΗΔΕΝΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ
Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 12 του ν. 3634/08, με την οποία ορίζεται ότι κάθε νομικό πρόσωπο που έχει ακίνητο την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους υποχρεούται να υποβάλλει δήλωση ενιαίου τέλους ακινήτων. Όμως, με την 1042151/396/0013/ ΠΟΛ 1075/10-4-08 εγκύκλιο, ορίστηκε ότι από το σύνολο των νομικών προσώπων, μόνο το Ελληνικό Δημόσιο, οι ΟΤΑ και οι γνωστές θρησκείες, δεν απαιτείται να αναγράφουν τα απαλλασσόμενα ακίνητά τους στη δήλωση Ε.Τ.ΑΚ. που ούτως ή άλλως υποχρεούνται να υποβάλλουν. Επομένως, αν κάποιο από τα προαναφερθέντα νομικά πρόσωπα έχει μόνο απαλλασσόμενα ακίνητα, υποχρεούται στην υποβολή μηδενικής δήλωσης, η οποία καταχωρείται στο οικείο βιβλίο μεταγραφής δηλώσεων, σύμφωνα με τις οδηγίες που σας έχουν δοθεί».
update
«Ναι» στο δημοψήφισμα για τις σχέσεις εκκλησίας-κράτους λέει ο Αλέκος Αλαβάνος
Απορρίφθηκε η πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ για κατάργηση φοροαπαλλαγών της Εκκλησίας
Απορρίφθηκε από τη Βουλή (με τις αρνητικές ψήφους της ΝΔ του ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ και με το ΚΚΕ να ψηφίζει «παρών») η πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ για την κατάργηση των φοροαπαλλαγών της Εκκλησίας.
ο υφυπουργός Οικονομικών Αντώνης Μπέζας, απέρριψε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ ως «αποσπασματική και πρόχειρη», αφού, όπως είπε:
-Δεν προτείνει την επανεξέταση του καθεστώτος των φοροαπαλλαγών της Εκκλησίας, αλλά την πλήρη απάλειψή του.
Η κυβέρνηση αυτή είναι η μόνη που προχώρησε στη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας της Εκκλησίας», είπε ο κ. Μπέζας και πρόσθεσε ότι η Εκκλησία μέσω του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων καταβάλλει φόρους στις μεταβιβάσεις, όπως επίσης φορολογείται για όλες τις εμπορικές και επιχειρηματικές πράξεις, ενώ υπόκειται σε καθεστώς φορολόγησης 10% για τόκους καταθέσεων.
Ο υφυπουργός διευκρίνισε πως οι απαλλαγές της Εκκλησίας, ορίζονται από το Σύνταγμα, αφορούν αμιγείς φιλανθρωπικές της δραστηριότητες και ισχύουν και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, ο εισηγητής, Γιάννης Δραγασάκης και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Φ. Κουβέλης, τόνισαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει την κατάργηση ορισμένων φορολογικών απαλλαγών της Εκκλησίας, που αφορούν όχι την άσκηση των λειτουργημάτων της Εκκλησίας, αλλά ευρύτερες δραστηριότητες και την επανεξέταση συνολικά του φορολογικού καθεστώτος που διέπει την Εκκλησία και τα ιδρύματά της. Συγκεκριμένα πρότειναν:
-την επαναφορά της διάταξης που υποχρέωνε την Εκκλησία να εισφέρει στον κρατικό προϋπολογισμό το 35% των ακαθάριστων εσόδων της, η οποία καταργήθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ
-την επαναφορά του φόρου 10% που επιβάρυνε τα μισθώματα από την εκμίσθωση γαιών και οικοδομών εμπορικού χαρακτήρα
-την κατάργηση των άρθρων 7 και 16 του νόμου του 2005 με τα οποία «διευρύνθηκαν οι φοροαπαλλαγές της Εκκλησίας».
Ο κ. Δραγασάκης διαμαρτυρήθηκε για την κριτική που ασκήθηκε στην πρόταση περί προχειρότητας «επειδή παρέλειψε μια φοροαπαλλαγή του 1959» και επανέλαβε αίτημα να έρθει στη Βουλή κωδικοποίηση της νομοθεσίας.
Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2008
Μερικές συμβουλές δανεισμού
Από τη σελίδα της Γ.Γ.Καταναλωτή
Υπογραμμίζω την έννοια του ΣΕΠΠΕ: Συνολικό Ετήσιο Πραγματικό Ποσοστό Επιβάρυνσης ως τον ΜΟΝΟ ορθό δείκτη αξιολόγησης της επιβάρυνσης του καταναλωτή από τόκους.
Η καταναλωτική πίστη εντάσσεται στην οικογένεια των χρηματοπιστωτικών ή χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Με τον όρο καταναλωτική πίστη εννοούμε κάθε μορφής πιστωτική διευκόλυνση που παρέχεται από ένα πιστοδότη (τράπεζα, έμπορο, κ.ά.) σε έναν καταναλωτή, σε πρόσωπο δηλαδή που παίρνει πίστωση για μη επαγγελματικούς λόγους. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις καταναλωτικής πίστης είναι:
i) Οι συμφωνίες για απόκτηση πιστωτικής κάρτας.
ii) Οι συμβάσεις για χορήγηση προσωπικών, καταναλωτικών ή δανείων ανοιχτού τύπου.
iii) Η αγορά αγαθών ή υπηρεσιών με δόσεις.
Όσον αφορά τα καταναλωτικά δάνεια, ανεξαρτήτως ονομασίας τους (εορτοδάνεια, δάνεια διακοπών, σπουδών, κλπ), υπάγονται στις διατάξεις της νομοθεσίας για την καταναλωτική πίστη, δηλαδή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης Φ1–983/91 (ΦΕΚ 172 Β’/21.3.1991), όπως τροποποιήθηκε από την Κοινή Υπουργική Απόφαση αριθ. Φ1-5353/14-12-1994 (ΦΕΚ 947 Β΄/ 21-12-1994), και την Κοινή Υπουργική Απόφαση Ζ1-178/13.2.2001 (ΦΕΚ 255/Β΄/9.3.2001).Για την ερμηνεία της ΚΥΑ Ζ1-178/13.2.2001 εκδόθηκε επίσης η Εγκύκλιος Z1-511/01.
Κατά συνέπεια κάθε γραπτή ή μέσω ηλεκτρονικών μέσων διαφήμιση ή προσφορά ανοικτού δανείου ή εορτοδανείου θα πρέπει:
α) να μην έχει παραπλανητικό χαρακτήρα, και
β) να δίνει στον καταναλωτή ποσοτικές πληροφορίες σχετικά με το κόστος του παρεχομένου δανείου.
του δείχνει υπό την μορφή ποσοστού επί τοις εκατό τη συνολική (περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία κόστους της πίστωσης και είναι εξ ορισμού μεγαλύτερο από το απλό ετήσιο επιτόκιο), σε ετήσια βάση, επιβάρυνση που θα έχει από το συγκεκριμένο δάνειο, και άρα
τον βοηθάει να επιλέξει την πίστωση που θεωρεί πλέον συμφέρουσα και να αποφεύγει την υπερχρέωση ενισχύοντας έτσι και τον ανταγωνισμό μεταξύ των τραπεζών.
Ο καταναλωτής θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να μην βιάζεται να υπογράφει για τη λήψη οποιουδήποτε δανείου χωρίς προηγουμένως να έχει:
-συγκρίνει εναλλακτικές προτάσεις από διάφορες τράπεζες. Η πλέον συμφέρουσα είναι συνήθως αυτή που έχει το χαμηλότερο ΣΕΠΠΕ και γι’ αυτό το λόγο ο καταναλωτής δεν θα πρέπει να παρασύρεται στις επιλογές του από το ύψος του ετησίου ή του μηνιαίου επιτοκίου τα οποία συνήθως προβάλλονται ως απόδειξη του χαμηλού κόστους του δανείου, ενώ δεν λένε παρά τη μισή αλήθεια γι’ αυτό.
-διαβάσει προσεκτικά τους ουσιώδους όρους χορήγησης του δανείου ανεξαρτήτως του με πόσο ψιλά γράμματα είναι γραμμένη.
Η σύμβαση πίστωσης είναι έγγραφη και πρέπει να αναφέρει:
-Το ΣΕΠΠΕ.
-Τις προϋποθέσεις τροποποίησης του ΣΕΠΠΕ.
-Περιγραφή του ποσού, του αριθμού και της συχνότητας των δόσεων που πρέπει να καταβάλλει ο καταναλωτής για την εξόφληση του δανείου συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των λοιπών εξόδων.
-Το τυχόν ανώτατο όριο της πίστωσης.
-Τους όρους εξόφλησης.
Σε κάθε περίπτωση ο καταναλωτής που έχει προβλήματα ή ερωτήματα σχετικά με καταναλωτικό δάνειο και θεωρεί ότι η βοήθεια από την Τράπεζα με την οποία συναλλάσσεται δεν είναι ικανοποιητική, είτε πριν, είτε μετά την υπογραφή της πιστωτικής συμφωνίας, μπορεί να απευθύνεται:
στη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή,
στα γραφεία καταναλωτή των Νομαρχιών,
στις καταναλωτικές οργανώσεις της περιοχής του.
Αχρείαστη να είναι η βοήθεια του Μεσολαβητή Τραπεζικών - Επενδυτικών Υπηρεσιών (Μ.Τ.Ε.Υ.) που ίσως να είναι ο πλέον κατάλληλος όταν υπάρχει διένεξη με τη τράπεζα.
Υπογραμμίζω την έννοια του ΣΕΠΠΕ: Συνολικό Ετήσιο Πραγματικό Ποσοστό Επιβάρυνσης ως τον ΜΟΝΟ ορθό δείκτη αξιολόγησης της επιβάρυνσης του καταναλωτή από τόκους.
Η καταναλωτική πίστη εντάσσεται στην οικογένεια των χρηματοπιστωτικών ή χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Με τον όρο καταναλωτική πίστη εννοούμε κάθε μορφής πιστωτική διευκόλυνση που παρέχεται από ένα πιστοδότη (τράπεζα, έμπορο, κ.ά.) σε έναν καταναλωτή, σε πρόσωπο δηλαδή που παίρνει πίστωση για μη επαγγελματικούς λόγους. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις καταναλωτικής πίστης είναι:
i) Οι συμφωνίες για απόκτηση πιστωτικής κάρτας.
ii) Οι συμβάσεις για χορήγηση προσωπικών, καταναλωτικών ή δανείων ανοιχτού τύπου.
iii) Η αγορά αγαθών ή υπηρεσιών με δόσεις.
Όσον αφορά τα καταναλωτικά δάνεια, ανεξαρτήτως ονομασίας τους (εορτοδάνεια, δάνεια διακοπών, σπουδών, κλπ), υπάγονται στις διατάξεις της νομοθεσίας για την καταναλωτική πίστη, δηλαδή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης Φ1–983/91 (ΦΕΚ 172 Β’/21.3.1991), όπως τροποποιήθηκε από την Κοινή Υπουργική Απόφαση αριθ. Φ1-5353/14-12-1994 (ΦΕΚ 947 Β΄/ 21-12-1994), και την Κοινή Υπουργική Απόφαση Ζ1-178/13.2.2001 (ΦΕΚ 255/Β΄/9.3.2001).Για την ερμηνεία της ΚΥΑ Ζ1-178/13.2.2001 εκδόθηκε επίσης η Εγκύκλιος Z1-511/01.
Κατά συνέπεια κάθε γραπτή ή μέσω ηλεκτρονικών μέσων διαφήμιση ή προσφορά ανοικτού δανείου ή εορτοδανείου θα πρέπει:
α) να μην έχει παραπλανητικό χαρακτήρα, και
β) να δίνει στον καταναλωτή ποσοτικές πληροφορίες σχετικά με το κόστος του παρεχομένου δανείου.
Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον και τα ακόλουθα στοιχεία:
- το ποσό, τον αριθμό και τη συχνότητα των δόσεων,
- το ετήσιο επιτόκιο,
- το Συνολικό Ετήσιο Πραγματικό Ποσοστό Επιβάρυνσης (ΣΕΠΠΕ).
του δείχνει υπό την μορφή ποσοστού επί τοις εκατό τη συνολική (περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία κόστους της πίστωσης και είναι εξ ορισμού μεγαλύτερο από το απλό ετήσιο επιτόκιο), σε ετήσια βάση, επιβάρυνση που θα έχει από το συγκεκριμένο δάνειο, και άρα
τον βοηθάει να επιλέξει την πίστωση που θεωρεί πλέον συμφέρουσα και να αποφεύγει την υπερχρέωση ενισχύοντας έτσι και τον ανταγωνισμό μεταξύ των τραπεζών.
Ο καταναλωτής θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να μην βιάζεται να υπογράφει για τη λήψη οποιουδήποτε δανείου χωρίς προηγουμένως να έχει:
-συγκρίνει εναλλακτικές προτάσεις από διάφορες τράπεζες. Η πλέον συμφέρουσα είναι συνήθως αυτή που έχει το χαμηλότερο ΣΕΠΠΕ και γι’ αυτό το λόγο ο καταναλωτής δεν θα πρέπει να παρασύρεται στις επιλογές του από το ύψος του ετησίου ή του μηνιαίου επιτοκίου τα οποία συνήθως προβάλλονται ως απόδειξη του χαμηλού κόστους του δανείου, ενώ δεν λένε παρά τη μισή αλήθεια γι’ αυτό.
-διαβάσει προσεκτικά τους ουσιώδους όρους χορήγησης του δανείου ανεξαρτήτως του με πόσο ψιλά γράμματα είναι γραμμένη.
Η σύμβαση πίστωσης είναι έγγραφη και πρέπει να αναφέρει:
-Το ΣΕΠΠΕ.
-Τις προϋποθέσεις τροποποίησης του ΣΕΠΠΕ.
-Περιγραφή του ποσού, του αριθμού και της συχνότητας των δόσεων που πρέπει να καταβάλλει ο καταναλωτής για την εξόφληση του δανείου συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των λοιπών εξόδων.
-Το τυχόν ανώτατο όριο της πίστωσης.
-Τους όρους εξόφλησης.
Σε κάθε περίπτωση ο καταναλωτής που έχει προβλήματα ή ερωτήματα σχετικά με καταναλωτικό δάνειο και θεωρεί ότι η βοήθεια από την Τράπεζα με την οποία συναλλάσσεται δεν είναι ικανοποιητική, είτε πριν, είτε μετά την υπογραφή της πιστωτικής συμφωνίας, μπορεί να απευθύνεται:
στη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή,
στα γραφεία καταναλωτή των Νομαρχιών,
στις καταναλωτικές οργανώσεις της περιοχής του.
Αχρείαστη να είναι η βοήθεια του Μεσολαβητή Τραπεζικών - Επενδυτικών Υπηρεσιών (Μ.Τ.Ε.Υ.) που ίσως να είναι ο πλέον κατάλληλος όταν υπάρχει διένεξη με τη τράπεζα.
Δανεισμός (flashnote)
Δεν είναι εποχή για δανεισμό!
Μιλώντας εχθές με φίλο που εργάζεται στο κλάδο χρόνια μου έλεγε ότι μόνο από Οκτώβριο η τράπεζά του - εννοείται και άλλες - έχουν κάνει δύο (2) αυξήσεις στα επιτόκια τους...
Kατά τα άλλα, σχέδιο διάσωσης των τραπεζών αξίας €28δις - θυμίζω στην Ισπανία και στην Ιταλία το αντίστοιχο νούμερο είναι €30 δις... Είμαστε τα ίδια...
Τέλος, χθεσινή είδηση: Δάνεια στις ΜμΕ με εγγύηση του Δημοσίου
Δάνεια για κεφάλαιο κίνησης μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με εγγύηση του Δημοσίου και επιδότηση του συνόλου των τόκων για τρία χρόνια μέσω του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων (ΤΕΜΠΜΕ,) ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας.
Το επιτόκιο των δανείων θα είναι Euribor μηνός+ 2,1 μονάδες
Σήμερα, Euribor μηνός: 4.36 + 2.1 = 6.46%
Μιλώντας εχθές με φίλο που εργάζεται στο κλάδο χρόνια μου έλεγε ότι μόνο από Οκτώβριο η τράπεζά του - εννοείται και άλλες - έχουν κάνει δύο (2) αυξήσεις στα επιτόκια τους...
Kατά τα άλλα, σχέδιο διάσωσης των τραπεζών αξίας €28δις - θυμίζω στην Ισπανία και στην Ιταλία το αντίστοιχο νούμερο είναι €30 δις... Είμαστε τα ίδια...
Τέλος, χθεσινή είδηση: Δάνεια στις ΜμΕ με εγγύηση του Δημοσίου
Δάνεια για κεφάλαιο κίνησης μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με εγγύηση του Δημοσίου και επιδότηση του συνόλου των τόκων για τρία χρόνια μέσω του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων (ΤΕΜΠΜΕ,) ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας.
Το επιτόκιο των δανείων θα είναι Euribor μηνός+ 2,1 μονάδες
Σήμερα, Euribor μηνός: 4.36 + 2.1 = 6.46%
Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2008
Μειώσεις τιμών και γραμμάτια από τους κατασκευαστές ακινήτων
Μειώσεις τιμών σε περιοχές με μεγάλη προσφορά ακινήτων καταγράφονται πλέον στην κτηματαγορά, σε μια προσπάθεια των κατασκευαστών να αναζωπυρώσουν τη ζήτηση και να προσελκύσουν πελάτες. Όπως σημειώνει η εφημερίδα Τα Νέα, η μεγαλύτερη προσφορά ακινήτων στην Αττική, όπως και οι μεγαλύτερες ευκαιρίες λόγω της μείωσης των τιμών, εμφανίζονται στα ανατολικά και τα δυτικά προάστια όπου τα τελευταία χρόνια κτίστηκαν εκατοντάδες πολυκατοικίες, χωρίς ωστόσο η ζήτηση να επαληθεύσει τις προσδοκίες των κατασκευαστών. Σε Μαρκόπουλο, Κορωπί, Γλυκά Νερά, Σπάτα, Παλλήνη, αλλά και σε Περιστέρι, Μενίδι, Αγίους Αναργύρους και Θρακομακεδόνες παρατηρείται η μεγαλύτερη διαθεσιμότητα καινούργιων κατοικιών, οι τιμές των οποίων καταγράφουν πτώση 5%-10% από την αρχή του έτους και σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνει έως το 15%. Υπό την πίεση των 120.000 απούλητων σπιτιών, αρκετοί κατασκευαστές αρχίζουν να καταφεύγουν και στις άτοκες δόσεις, εφόσον πλέον οι τράπεζες έχουν κλείσει τη στρόφιγγα του δανεισμού και δεν χρηματοδοτούν παρά μόνο για μέρος της αξίας του ακινήτου, αντί για ολόκληρο το ποσό όπως παλαιότερα.
Αρκετές τεχνικές εταιρείες προσφέρονται να μεσολαβήσουν για την αποπληρωμή μέχρι και του 30% της τελικής αξίας μιας κατοικίας, μέσω της σύναψης ιδιωτικών συμφωνητικών, με συναλλαγματικές, όπως συνέβαινε τις δεκαετίες του '70 και του '80.
Όπως σημειώνει η εφημερίδα, ο κλάδος των κατασκευών εμφανίζει την πρότασή του ως ευκαιρία, η πρακτική αυτή ωστόσο των συναλλαγματικών με άτοκες δόσεις, έχει και μειονεκτήματα.
Το πρώτο που πρέπει να προσέξει ο υποψήφιος αγοραστής είναι ότι το διάστημα των άτοκων δόσεων δεν θα υπερβαίνει την πενταετία, γεγονός που σημαίνει ότι το ποσό που πρέπει να καταβάλεται ως δόση δεν παύει να είναι υψηλό.
Το δεύτερο αφορά τις άτοκες δόσεις για τις οποίες μιλούν οι κατασκευαστές. Κατά πόσον είναι άτοκες, ουδείς μπορεί να το γνωρίζει. Και αυτό διότι ο κατασκευαστής έχει πάντοτε τη δυνατότητα να αυξήσει την τελική τιμή του ακινήτου, ενσωματώνοντας σε αυτή το κόστος της σχετικής «εξυπηρέτησης». Το γεγονός πάντως ότι το συνολικό ποσό των άτοκων δόσεων δεν θα υπερβαίνει το 30% της αξίας του σπιτιού, σημαίνει πως ο ενδιαφερόμενος πρέπει να έχει εξασφαλίσει το υπόλοιπο 70%, είτε με τραπεζικό δανεισμό, είτε με ίδια κεφάλαια. Με τη σειρά του αυτό συνεπάγεται ότι το ακίνητο θα προσημειωθεί δύο φορές, μία από την τράπεζα και μία από τον κατασκευαστή, κάτι που σημαίνει και επιπλέον έξοδα για τον αγοραστή.
Ένα άλλο σημείο που θα πρέπει να προσέξει ο αγοραστής είναι το γεγονός ότι οι συναλλαγματικές δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα παραμείνουν στα χέρια του κατασκευαστή, διότι εκείνος μπορεί να τις μεταβιβάσει σε οποιονδήποτε προκειμένου να αποπληρώσει οφειλές του. Γι' αυτό και όταν κάποιος εκδίδει μια συναλλαγματική, πρέπει ανά πάσα στιγμή να γνωρίζει σε ποιον οφείλει να την αποπληρώσει, ώστε όταν λήξει η προθεσμία αποπληρωμής της να μπορεί να την εξοφλήσει, να την παραλάβει και να την ακυρώσει.
Επομένως, για να αποφύγει τυχόν σφράγισμα της συναλλαγματικής του (εφόσον δεν ειδοποιηθεί εγκαίρως από την τράπεζα που υπεδείχθη), πρέπει λίγες ημέρες πριν από τη λήξη της να την αναζητήσει στο γραφείο του κατασκευαστή.
Τέλος, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να γνωρίζουν ότι για το ποσό της αγοράς μέσω συναλλαγματικής δεν δικαιούνται τη φοροαπαλλαγή από τους τόκους, όπως ισχύει για ένα στεγαστικό δάνειο.
Newsroom ΔΟΛ
Αρκετές τεχνικές εταιρείες προσφέρονται να μεσολαβήσουν για την αποπληρωμή μέχρι και του 30% της τελικής αξίας μιας κατοικίας, μέσω της σύναψης ιδιωτικών συμφωνητικών, με συναλλαγματικές, όπως συνέβαινε τις δεκαετίες του '70 και του '80.
Όπως σημειώνει η εφημερίδα, ο κλάδος των κατασκευών εμφανίζει την πρότασή του ως ευκαιρία, η πρακτική αυτή ωστόσο των συναλλαγματικών με άτοκες δόσεις, έχει και μειονεκτήματα.
Το πρώτο που πρέπει να προσέξει ο υποψήφιος αγοραστής είναι ότι το διάστημα των άτοκων δόσεων δεν θα υπερβαίνει την πενταετία, γεγονός που σημαίνει ότι το ποσό που πρέπει να καταβάλεται ως δόση δεν παύει να είναι υψηλό.
Το δεύτερο αφορά τις άτοκες δόσεις για τις οποίες μιλούν οι κατασκευαστές. Κατά πόσον είναι άτοκες, ουδείς μπορεί να το γνωρίζει. Και αυτό διότι ο κατασκευαστής έχει πάντοτε τη δυνατότητα να αυξήσει την τελική τιμή του ακινήτου, ενσωματώνοντας σε αυτή το κόστος της σχετικής «εξυπηρέτησης». Το γεγονός πάντως ότι το συνολικό ποσό των άτοκων δόσεων δεν θα υπερβαίνει το 30% της αξίας του σπιτιού, σημαίνει πως ο ενδιαφερόμενος πρέπει να έχει εξασφαλίσει το υπόλοιπο 70%, είτε με τραπεζικό δανεισμό, είτε με ίδια κεφάλαια. Με τη σειρά του αυτό συνεπάγεται ότι το ακίνητο θα προσημειωθεί δύο φορές, μία από την τράπεζα και μία από τον κατασκευαστή, κάτι που σημαίνει και επιπλέον έξοδα για τον αγοραστή.
Ένα άλλο σημείο που θα πρέπει να προσέξει ο αγοραστής είναι το γεγονός ότι οι συναλλαγματικές δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα παραμείνουν στα χέρια του κατασκευαστή, διότι εκείνος μπορεί να τις μεταβιβάσει σε οποιονδήποτε προκειμένου να αποπληρώσει οφειλές του. Γι' αυτό και όταν κάποιος εκδίδει μια συναλλαγματική, πρέπει ανά πάσα στιγμή να γνωρίζει σε ποιον οφείλει να την αποπληρώσει, ώστε όταν λήξει η προθεσμία αποπληρωμής της να μπορεί να την εξοφλήσει, να την παραλάβει και να την ακυρώσει.
Επομένως, για να αποφύγει τυχόν σφράγισμα της συναλλαγματικής του (εφόσον δεν ειδοποιηθεί εγκαίρως από την τράπεζα που υπεδείχθη), πρέπει λίγες ημέρες πριν από τη λήξη της να την αναζητήσει στο γραφείο του κατασκευαστή.
Τέλος, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να γνωρίζουν ότι για το ποσό της αγοράς μέσω συναλλαγματικής δεν δικαιούνται τη φοροαπαλλαγή από τους τόκους, όπως ισχύει για ένα στεγαστικό δάνειο.
Newsroom ΔΟΛ
Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
